⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Ajsheja: Pas vdekjes së të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), Fatimja, e bija e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), i kërkoi Ebu Bekër es-Siddikut t’i jepte pjesën e saj të trashëgimisë nga ajo që kishte lënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) prej pasurisë Fej që Allahu i kishte dhënë atij. Ebu Bekri i tha asaj: "I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: 'Ne nuk trashëgohemi; çfarëdo që lëmë është Sadaka.'" Fatimja, e bija e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), u zemërua dhe nuk foli më me Ebu Bekrin derisa ndërroi jetë. Ajo jetoi gjashtë muaj pas vdekjes së të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.). Ajo i kërkonte Ebu Bekrit pjesën e saj nga pasuria e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) në Hajber, Fedek dhe sadakanë e tij në Medinë. Ebu Bekri refuzoi t’ia jepte ato dhe tha: "Nuk do të lë asgjë që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e ka vepruar pa e vepruar edhe vetë, sepse kam frikë se, nëse lë diçka nga urdhri i tij, do të devijoj." Sa i përket sadakasë së tij në Medinë, Omeri ua dorëzoi atë Aliut dhe Abbasit, ndërsa Hajberin dhe Fedekun i mbajti dhe tha: "Ato janë Sadaka e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), të cilat shërbenin për detyrimet dhe nevojat e tij, ndërsa menaxhimi i tyre i takon kujtdo që është në krye të punëve." Kështu ka mbetur deri më sot.