⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Ebu Musa:
Një herë ishim në shtëpinë e Ebu Musait, i cili na shërbeu një vakt me mish pule të gatuar. Aty ishte i pranishëm një burrë nga fisi Beni Teim Allah, me lëkurë të kuqërremtë, sikur të ishte prej robërve bizantinë. Ebu Musai e ftoi atë të hante, por ai u shfajësua duke thënë: "I kam parë pulat duke ngrënë gjëra të ndyra, prandaj më ka hyrë gërdia e nuk i ha dot, dhe jam betuar se nuk do të ha mish pule." Ebu Musai i tha: "Eja, do të të tregoj rreth kësaj çështjeje. Shkova te Pejgamberi (s.a.v.s.) bashkë me një grup nga el-Esh'arijunët për t'i kërkuar mjete transporti. Ai tha: 'Pasha Allahun, nuk do t'ju siguroj mjet transporti, sepse nuk kam asgjë për t'ju hipur sipër.' Pastaj, të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) i sollën disa deve si plaçkë lufte dhe ai pyeti: 'Ku është grupi i el-Esh'arijunëve?' Pastaj urdhëroi që të na jepeshin pesë deve me gunga të bardha. Kur u nisëm, thamë: 'Çfarë bëmë kështu? Nuk do të kemi bereqet në këtë që na u dha.' Prandaj, u kthyem te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe i thamë: 'Ne të kërkuam mjete transporti, kurse ti u betove se nuk do të na jepje. A harrove?' Ai u përgjigj: 'Nuk ju dhashë unë mjetet e transportit, por Allahu ju siguroi ato. Pasha Allahun, në dashtë Allahu, nëse betohem për diçka e pastaj shoh se diçka tjetër është më e mirë, unë veproj sipas asaj që është më e mirë dhe bëj shpagim për betimin tim.'