⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Xhabiri: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) më tha: "Sikur të na kishte ardhur pasuria e Bahrejnit, do të të kisha dhënë aq, aq dhe aq." Por ajo pasuri nuk erdhi derisa Pejgamberi (s.a.v.s.) ndërroi jetë. Kur erdhi pasuria e Bahrejnit, Ebu Bekri urdhëroi një thirrës që të njoftonte: "Kushdo që ka ndonjë borxh për të marrë nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ose i është premtuar diçka prej tij, le të vijë tek ne." Shkova tek ai dhe i thashë: "I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) më pati premtuar kështu dhe kështu." Atëherë ai i mbushi duart me pasuri tri herë për mua. Xhabiri rrëfen: Shkova te Ebu Bekri dhe i kërkova, por ai nuk më dha; shkova përsëri dhe nuk më dha; shkova për të tretën herë dhe i thashë: "Të kërkova dhe nuk më dhe, sërish të kërkova dhe nuk më dhe, pastaj të kërkova për të tretën herë dhe nuk më dhe. Ose më jep, ose do të konsiderohesh koprrac ndaj meje." Ai tha: "Ti thua se jam koprrac? Sa herë që të kam refuzuar, unë kisha ndërmend të të jepja." Pastaj Ebu Bekri mbushi duart me pasuri dhe më tha ta numëroja. Pashë se ishin pesëqind, e ai më tha: "Merr edhe dy herë aq sa kjo." Ibn Munkadiri shtoi: "E çfarë sëmundje është më e rëndë se koprracia?"