Transmeton Enes b. Maliku:

Kur Allahu e favorizoi të Dërguarin e Tij me pasurinë e fisit Havazin si plaçkë lufte, ai filloi t'u jepte disa burrave kurejshitë deri në njëqind deve secilit, me ç'rast disa burra nga Ensarët thanë për të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.): "Allahu e faltë të Dërguarin e Tij! Ai po u jep Kurejshëve e po na lë ne anash, ndërkohë që shpatat tona ende kullojnë gjakun e tyre." Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u njoftua për atë që kishin thënë, i thirri Ensarët dhe i mblodhi në një tendë lëkure, pa thirrur askënd tjetër me ta. Kur u mblodhën, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) erdhi tek ata dhe u tha: "Çfarë janë këto fjalë që më kanë arritur se i keni thënë?" Të diturit e tyre u përgjigjën: "O i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)! Të urtët tanë nuk kanë thënë asgjë, por të rinjtë tanë thanë: 'Allahu e faltë të Dërguarin e Tij; ai po u jep Kurejshëve e po i lë anash Ensarët, ndërkohë që shpatat tona ende kullojnë gjak'." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u përgjigj: "Unë u jap këtyre njerëzve që sapo janë ndarë nga mosbesimi (pasi sapo kanë pranuar Islamin). A nuk jeni të kënaqur që njerëzit të ikin me pasuri, ndërsa ju të ktheheni në vendbanimet tuaja me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.)? Betohem në Allahun, ajo me të cilën do të ktheheni ju është më e mirë se ajo me të cilën po kthehen ata." Ensarët u përgjigjën: "Po, o i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), ne jemi të kënaqur." Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) u tha: "Pas meje do të shihni se të tjerët do të preferohen para jush (në padrejtësi). Prandaj bëni durim derisa të takoni Allahun dhe të takoni të Dërguarin e Tij te Havdi (Kautheri)." Enesi shtoi: "Por ne nuk bëmë durim."