⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Sehl bin Ebi Hathme:
Abdullah bin Sehli dhe Muhajisa bin Mes’ud bin Zejdi u nisën për në Hajber, me banorët e të cilit në atë kohë kishte një marrëveshje paqeje. Ata u ndanë nga njëri-tjetri dhe më vonë Muhajisa e gjeti Abdullah bin Sehlin të vrarë, të mbytur në gjak. Ai e varrosi atë dhe u kthye në Medine. Pastaj Abdurrahman bin Sehli, Muhajisa dhe Huvejjisa, djemtë e Mes’udit, shkuan te Pejgamberi (s.a.v.s.). Abdurrahmani nisi të fliste, por Pejgamberi (s.a.v.s.) i tha: "Le të flasë më i moshuari", pasi Abdurrahmani ishte më i riu. Abdurrahmani heshti dhe dy të tjerët folën. Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "A betoheni dhe kështu fitoni të drejtën ndaj vrasësit tuaj?" Ata thanë: "Si të betohemi kur nuk kemi qenë dëshmitarë dhe nuk kemi parë gjë?" Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Atëherë hebrenjtë shfajësohen para jush me pesëdhjetë betime." Ata thanë: "Si t’u besojmë betimeve të një populli jobesimtar?" Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) e pagoi vetë dëmshpërblimin e gjakut (dijen).