Transmeton Sad ibn Ebi Vekkasi: Një herë Omeri kërkoi leje për të hyrë te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), ndërkohë që tek ai ishin disa gra prej Kurejshëve që po bisedonin me të dhe po i kërkonin më shumë furnizim, duke e ngritur zërin e tyre. Kur Omeri kërkoi leje, gratë nxituan të mbulonheshin (pas hixhabit). Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e lejoi Omerin të hynte, ai (s.a.v.s.) po buzëqeshte. Omeri tha: "O i Dërguari i Allahut! Allahu të bëftë të buzëqeshësh gjithmonë." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "U mahnita me këto gra që ishin tek unë; sapo dëgjuan zërin tënd, nxituan të mbulonheshin." Omeri tha: "O i Dërguari i Allahut! Ti ke më shumë të drejtë që ato të të kenë frikë." Pastaj ai iu drejtua atyre duke u thënë: "O armike të vetvetes! A po më keni frikë mua e nuk po e keni frikë të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.)?" Ato u përgjigjën: "Po, sepse ti je më i ashpër dhe më i rreptë se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)." Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Pasha Atë, në Dorën e të Cilit është shpirti im! Kurdoherë që shejtani të sheh duke ecur në një rrugë, ai ndjek një rrugë tjetër e jo rrugën tënde."