Transmeton Ibn Omeri: Zejd bin Amr bin Nufejli udhëtoi drejt Shamit për të kërkuar fenë e vërtetë dhe për ta ndjekur atë. Ai takoi një dijetar çifut dhe e pyeti për fenë e tyre, duke i thënë: "Ndoshta mund të hyj në fenë tuaj, prandaj më trego diçka rreth saj." Çifuti i tha: "Ti nuk mund të jesh në fenë tonë derisa të marrësh pjesën tënde nga zemërimi i Allahut." Zejdi tha: "Unë nuk po ik nga asgjë tjetër përveçse nga zemërimi i Allahut, dhe nuk do të mbaj kurrë asnjë pjesë të tij nëse kam mundësi ta shmang. A më udhëzon dot në ndonjë fe tjetër?" Ai tha: "Nuk njoh tjetër veçse të qenit Hanif." Zejdi pyeti: "Çfarë është Hanifi?" Ai tha: "Feja e Ibrahimit, i cili nuk ishte as çifut, as i krishterë dhe nuk adhuronte askënd tjetër përveç Allahut." Pastaj Zejdi doli dhe takoi një dijetar të krishterë dhe i tha të njëjtën gjë. Ai i tha: "Ti nuk do të jesh në fenë tonë derisa të marrësh pjesën tënde nga mallkimi i Allahut." Zejdi tha: "Unë nuk po ik nga asgjë tjetër përveçse nga mallkimi i Allahut, dhe nuk do të mbaj kurrë asgjë nga mallkimi i Allahut apo zemërimi i Tij nëse kam mundësi t'i shmang ato. A më udhëzon dot në ndonjë fe tjetër?" Ai u përgjigj: "Nuk njoh tjetër veçse të qenit Hanif." Zejdi pyeti: "Çfarë është Hanifi?" Ai u përgjigj: "Feja e Ibrahimit, i cili nuk ishte as çifut, as i krishterë dhe nuk adhuronte askënd tjetër përveç Allahut." Kur Zejdi dëgjoi thënien e tyre për Ibrahimin (s.a.v.s.), ai doli jashtë, ngriti duart dhe tha: "O Allah, dëshmo se unë jam në fenë e Ibrahimit."