حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَبَّاسٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى، عَنْ أَبِي جَمْرَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمَّا بَلَغَ أَبَا ذَرٍّ مَبْعَثُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لأَخِيهِ ارْكَبْ إِلَى هَذَا الْوَادِي، فَاعْلَمْ لِي عِلْمَ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ، يَأْتِيهِ الْخَبَرُ مِنَ السَّمَاءِ، وَاسْمَعْ مِنْ قَوْلِهِ، ثُمَّ ائْتِنِي. فَانْطَلَقَ الأَخُ حَتَّى قَدِمَهُ وَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ، ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَبِي ذَرٍّ، فَقَالَ لَهُ رَأَيْتُهُ يَأْمُرُ بِمَكَارِمِ الأَخْلاَقِ، وَكَلاَمًا مَا هُوَ بِالشِّعْرِ. فَقَالَ مَا شَفَيْتَنِي مِمَّا أَرَدْتُ، فَتَزَوَّدَ وَحَمَلَ شَنَّةً لَهُ فِيهَا مَاءٌ حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ، فَأَتَى الْمَسْجِدَ، فَالْتَمَسَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَلاَ يَعْرِفُهُ، وَكَرِهَ أَنْ يَسْأَلَ عَنْهُ حَتَّى أَدْرَكَهُ بَعْضُ اللَّيْلِ، فَرَآهُ عَلِيٌّ فَعَرَفَ أَنَّهُ غَرِيبٌ. فَلَمَّا رَآهُ تَبِعَهُ، فَلَمْ يَسْأَلْ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَىْءٍ حَتَّى أَصْبَحَ، ثُمَّ احْتَمَلَ قِرْبَتَهُ وَزَادَهُ إِلَى الْمَسْجِدِ، وَظَلَّ ذَلِكَ الْيَوْمَ وَلاَ يَرَاهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَمْسَى، فَعَادَ إِلَى مَضْجَعِهِ، فَمَرَّ بِهِ عَلِيٌّ فَقَالَ أَمَا نَالَ لِلرَّجُلِ أَنْ يَعْلَمَ مَنْزِلَهُ فَأَقَامَهُ، فَذَهَبَ بِهِ مَعَهُ لاَ يَسْأَلُ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَىْءٍ، حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمَ الثَّالِثِ، فَعَادَ عَلِيٌّ مِثْلَ ذَلِكَ، فَأَقَامَ مَعَهُ ثُمَّ قَالَ أَلاَ تُحَدِّثُنِي مَا الَّذِي أَقْدَمَكَ قَالَ إِنْ أَعْطَيْتَنِي عَهْدًا وَمِيثَاقًا لَتُرْشِدَنَّنِي فَعَلْتُ فَفَعَلَ فَأَخْبَرَهُ. قَالَ فَإِنَّهُ حَقٌّ وَهُوَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَإِذَا أَصْبَحْتَ فَاتْبَعْنِي، فَإِنِّي إِنْ رَأَيْتُ شَيْئًا أَخَافُ عَلَيْكَ قُمْتُ كَأَنِّي أُرِيقُ الْمَاءَ، فَإِنْ مَضَيْتُ فَاتْبَعْنِي حَتَّى تَدْخُلَ مَدْخَلِي. فَفَعَلَ، فَانْطَلَقَ يَقْفُوهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَدَخَلَ مَعَهُ، فَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ، وَأَسْلَمَ مَكَانَهُ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم
" ارْجِعْ إِلَى قَوْمِكَ، فَأَخْبِرْهُمْ حَتَّى يَأْتِيَكَ أَمْرِي ". قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لأَصْرُخَنَّ بِهَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ، فَخَرَجَ حَتَّى أَتَى الْمَسْجِدَ فَنَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ. ثُمَّ قَامَ الْقَوْمُ فَضَرَبُوهُ حَتَّى أَضْجَعُوهُ، وَأَتَى الْعَبَّاسُ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ قَالَ وَيْلَكُمْ أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّهُ مِنْ غِفَارٍ وَأَنَّ طَرِيقَ تِجَارِكُمْ إِلَى الشَّأْمِ فَأَنْقَذَهُ مِنْهُمْ، ثُمَّ عَادَ مِنَ الْغَدِ لِمِثْلِهَا، فَضَرَبُوهُ وَثَارُوا إِلَيْهِ، فَأَكَبَّ الْعَبَّاسُ عَلَيْهِ.
#3698
Narrated Ibn `Abbas:
When Abu Dhar received the news of the Advent of the Prophet (ﷺ) he said to his brother, "Ride to this
valley (of Mecca) and try to find out the truth of the person who claims to be a prophet who is
informed of the news of Heaven. Listen to what he says and come back to me." So his brother set out
and came to the Prophet (ﷺ) and listened to some of his talks, and returned to Abu Dhar and said to him.
"I have seen him enjoining virtuous behavior and saying something that is not poetry." Abu Dhar said,
"You have not satisfied me as to what I wanted." He then took his journey-food and carried a waterskin
of his, containing some water till be reached Mecca. He went to the Mosque and searched for the
Prophet and though he did not know him, he hated to ask anybody about him. When a part of the night
had passed away, `Ali saw him and knew that he was a stranger.
So when Abu Dhar saw `Ali, he followed him, and none of them asked his companion about anything,
and when it was dawn, Abu Dhar took his journey food and his water-skin to the Mosque and stayed
there all the day long without being perceived by the Prophet, and when it was evening, he came back
to his retiring place. `Ali passed by him and said, "Has the man not known his dwelling place yet?" So
`Ali awakened him and took him with him and none of them spoke to the other about anything. When
it was the third day. `Ali did the same and Abu Dhar stayed with him. Then `Ali said "Will you tell me
what has brought you here?" Abu Dhar said, "If you give me a firm promise that you will guide me,
then I will tell you." `Ali promised him, and he informed `Ali about the matter.
`Ali said, "It is true, and he is the Messenger of Allah. Next morning when you get up, accompany me,
and if I see any danger for you, I will stop as if to pass water, but if I go on, follow me and enter the
place which I will enter." Abu Dhar did so, and followed `Ali till he entered the place of the Prophet,
and Abu Dhar went in with him, Abu Dhar listened to some of the Prophet's talks and embraced Islam
on the spot. The Prophet (ﷺ) said to him, "Go back to your people and inform them (about it) till you
receive my order." Abu Dhar said, "By Him in Whose Hand my life is, I will proclaim my conversion
loudly amongst them (i.e. the pagans)." So he went out, and when he reached the Mosque, he said as
loudly as possible, "I bear witness that None has the right to be worshipped except Allah, and
Muhammad is the Messenger of Allah." The People got up and beat him painfully.
Then Al-Abbas came and knelt over him ((to protect him) and said (to the people), "Woe to you!
Don't you know that this man belongs to the tribe of Ghifar and your trade to Sha'm is through their
way?" So he rescued him from them. Abu Dhar again did the same the next day. They beat him and
took vengeance on him and again Al-Abbas knelt over him (to protect him).
⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Ibn Abbasi: Kur Ebu Dherrit i arriti lajmi për shpalljen e Pejgamberit (s.a.v.s.), ai i tha vëllait të tij: "Udhëto drejt kësaj lugine (të Mekës) dhe informohu për këtë njeri që pretendon se është pejgamber dhe se i vijnë lajme nga qielli. Dëgjo fjalët e tij dhe pastaj kthehu tek unë." Vëllai i tij u nis derisa arriti në Mekë dhe dëgjoi fjalët e tij, pastaj u kthye te Ebu Dherri dhe i tha: "E pashë atë duke urdhëruar për moral të lartë dhe thoshte fjalë që nuk ishin poezi." Ebu Dherri tha: "Nuk më mjaftoi kjo që më tregove." Ai mori furnizimin e tij dhe një calik me ujë derisa arriti në Mekë. Shkoi në Mesxhid dhe kërkoi Pejgamberin (s.a.v.s.), por meqë nuk e njihte dhe nuk dëshironte të pyeste askënd për të, priti derisa kaloi një pjesë e natës. Aliu e pa dhe e kuptoi se ishte i huaj. Kur Ebu Dherri e pa Aliun, e ndoqi atë, por asnjëri nuk e pyeti tjetrin për asgjë derisa u bë mëngjes. Pastaj ai mori furnizimin dhe ujin e tij dhe shkoi në Mesxhid, ku qëndroi gjithë ditën pa u vërejtur nga Pejgamberi (s.a.v.s.) derisa u bë mbrëmje. U kthye në vendin e tij të fjetjes dhe Aliu kaloi pranë tij e i tha: "A nuk i ka ardhur koha burrit ta dijë vendin e tij të qëndrimit?" Aliu e mori me vete, por asnjëri nuk foli me tjetrin për asgjë. Në ditën e tretë, Aliu bëri të njëjtën gjë dhe Ebu Dherri qëndroi me të. Atëherë Aliu i tha: "A nuk më tregon se çfarë të ka sjellë këtu?" Ebu Dherri tha: "Nëse më jep besën dhe premtimin e fortë se do të më udhëzosh, unë do të të tregoj." Aliu i dha besën dhe ai e njoftoi për qëllimin e tij. Aliu i tha: "Kjo është e vërtetë dhe ai është i Dërguari i Allahut. Nesër në mëngjes kur të zgjohesh, më ndiq mua. Nëse shoh ndonjë rrezik për ty, do të ndalem sikur po derdh ujë, por nëse vazhdoj, më ndiq derisa të hysh aty ku do të hyj unë." Ebu Dherri veproi ashtu dhe e ndoqi Aliun derisa hyri te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe hyri bashkë me të. Ai dëgjoi fjalët e tij dhe pranoi Islamin aty për aty. Pejgamberi (s.a.v.s.) i tha: "Kthehu te populli yt dhe njoftoji ata derisa të të vijë urdhri im." Ebu Dherri tha: "Betoj në Atë në Dorën e të Cilit është shpirti im, unë do ta thërras këtë dëshmi me zë të lartë mes tyre!" Ai doli derisa arriti në Mesxhid dhe thirri me zërin e tij më të lartë: "Dëshmoj se nuk ka zot tjetër përveç Allahut dhe se Muhamedi është i Dërguari i Allahut!" Njerëzit u ngritën dhe e rrahën derisa e shtrinë përtokë. Atëherë erdhi Abasi dhe u hodh mbi të për ta mbrojtur e u tha njerëzve: "Mjerë për ju! A nuk e dini se ai është nga fisi Gifar dhe se rruga e tregtisë suaj për në Sham kalon përmes tyre?" Kështu ai e shpëtoi prej tyre. Të nesërmen, Ebu Dherri bëri të njëjtën gjë, njerëzit e rrahën dhe u sulën drejt tij, ndërsa Abasi u hodh përsëri mbi të për ta mbrojtur.
Database ID: 19487
Views: 15