حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَقْبَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْمَدِينَةِ وَهْوَ مُرْدِفٌ أَبَا بَكْرٍ، وَأَبُو بَكْرٍ شَيْخٌ يُعْرَفُ، وَنَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَابٌّ لاَ يُعْرَفُ، قَالَ فَيَلْقَى الرَّجُلُ أَبَا بَكْرٍ فَيَقُولُ يَا أَبَا بَكْرٍ، مَنْ هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْكَ فَيَقُولُ هَذَا الرَّجُلُ يَهْدِينِي السَّبِيلَ. قَالَ فَيَحْسِبُ الْحَاسِبُ أَنَّهُ إِنَّمَا يَعْنِي الطَّرِيقَ، وَإِنَّمَا يَعْنِي سَبِيلَ الْخَيْرِ، فَالْتَفَتَ أَبُو بَكْرٍ، فَإِذَا هُوَ بِفَارِسٍ قَدْ لَحِقَهُمْ، فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَذَا فَارِسٌ قَدْ لَحِقَ بِنَا. فَالْتَفَتَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " اللَّهُمَّ اصْرَعْهُ ". فَصَرَعَهُ الْفَرَسُ، ثُمَّ قَامَتْ تُحَمْحِمُ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مُرْنِي بِمَا شِئْتَ. قَالَ " فَقِفْ مَكَانَكَ، لاَ تَتْرُكَنَّ أَحَدًا يَلْحَقُ بِنَا ". قَالَ فَكَانَ أَوَّلَ النَّهَارِ جَاهِدًا عَلَى نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَكَانَ آخِرَ النَّهَارِ مَسْلَحَةً لَهُ، فَنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَانِبَ الْحَرَّةِ، ثُمَّ بَعَثَ إِلَى الأَنْصَارِ، فَجَاءُوا إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَلَّمُوا عَلَيْهِمَا، وَقَالُوا ارْكَبَا آمِنَيْنِ مُطَاعَيْنِ. فَرَكِبَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ، وَحَفُّوا دُونَهُمَا بِالسِّلاَحِ، فَقِيلَ فِي الْمَدِينَةِ جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ، جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَأَشْرَفُوا يَنْظُرُونَ وَيَقُولُونَ جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ، جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ. فَأَقْبَلَ يَسِيرُ حَتَّى نَزَلَ جَانِبَ دَارِ أَبِي أَيُّوبَ، فَإِنَّهُ لَيُحَدِّثُ أَهْلَهُ، إِذْ سَمِعَ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ وَهْوَ فِي نَخْلٍ لأَهْلِهِ يَخْتَرِفُ لَهُمْ، فَعَجِلَ أَنْ يَضَعَ الَّذِي يَخْتَرِفُ لَهُمْ فِيهَا، فَجَاءَ وَهْىَ مَعَهُ، فَسَمِعَ مِنْ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَهْلِهِ، فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَىُّ بُيُوتِ أَهْلِنَا أَقْرَبُ ". فَقَالَ أَبُو أَيُّوبَ أَنَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ، هَذِهِ دَارِي، وَهَذَا بَابِي. قَالَ " فَانْطَلِقْ فَهَيِّئْ لَنَا مَقِيلاً ". قَالَ قُومَا عَلَى بَرَكَةِ اللَّهِ. فَلَمَّا جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ، وَأَنَّكَ جِئْتَ بِحَقٍّ، وَقَدْ عَلِمَتْ يَهُودُ أَنِّي سَيِّدُهُمْ وَابْنُ سَيِّدِهِمْ، وَأَعْلَمُهُمْ وَابْنُ أَعْلَمِهِمْ، فَادْعُهُمْ فَاسْأَلْهُمْ عَنِّي قَبْلَ أَنْ يَعْلَمُوا أَنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ، فَإِنَّهُمْ إِنْ يَعْلَمُوا أَنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ قَالُوا فِيَّ مَا لَيْسَ فِيَّ. فَأَرْسَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَقْبَلُوا فَدَخَلُوا عَلَيْهِ. فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا مَعْشَرَ الْيَهُودِ، وَيْلَكُمُ اتَّقُوا اللَّهَ، فَوَاللَّهِ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ إِنَّكُمْ لَتَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ حَقًّا، وَأَنِّي جِئْتُكُمْ بِحَقٍّ فَأَسْلِمُوا ". قَالُوا مَا نَعْلَمُهُ. قَالُوا لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَهَا ثَلاَثَ مِرَارٍ. قَالَ " فَأَىُّ رَجُلٍ فِيكُمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ ". قَالُوا ذَاكَ سَيِّدُنَا وَابْنُ سَيِّدِنَا، وَأَعْلَمُنَا وَابْنُ أَعْلَمِنَا. قَالَ " أَفَرَأَيْتُمْ إِنْ أَسْلَمَ ". قَالُوا حَاشَا لِلَّهِ، مَا كَانَ لِيُسْلِمَ. قَالَ " أَفَرَأَيْتُمْ إِنْ أَسْلَمَ ". قَالُوا حَاشَا لِلَّهِ، مَا كَانَ لِيُسْلِمَ. قَالَ " يَا ابْنَ سَلاَمٍ، اخْرُجْ عَلَيْهِمْ ". فَخَرَجَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْيَهُودِ، اتَّقُوا اللَّهَ، فَوَاللَّهِ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ إِنَّكُمْ لَتَعْلَمُونَ أَنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ، وَأَنَّهُ جَاءَ بِحَقٍّ. فَقَالُوا كَذَبْتَ. فَأَخْرَجَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
#3748
Narrated Anas bin Malik:
Allah's Messenger (ﷺ) arrived at Medina with Abu Bakr, riding behind him on the same camel. Abu Bakr
was an elderly man known to the people, while Allah's Messenger (ﷺ) was a youth that was unknown. Thus,
if a man met Abu Bakr, he would say, "O Abu Bakr! Who is this man in front of you?" Abu Bakr
would say, "This man shows me the Way," One would think that Abu Bakr meant the road, while in
fact, Abu Bakr meant the way of virtue and good. Then Abu Bakr looked behind and saw a horse-rider
pursuing them. He said, "O Allah's Messenger (ﷺ)! This is a horse-rider pursuing us." The Prophet (ﷺ) looked
behind and said, "O Allah! Cause him to fall down." So the horse threw him down and got up
neighing. After that the rider, Suraqa said, "O Allah's Prophet! Order me whatever you want." The
Prophet said, "Stay where you are and do not allow anybody to reach us." So, in the first part of the
day Suraqa was an enemy of Allah's Prophet and in the last part of it, he was a protector. Then Allah's
Apostle alighted by the side of the Al-Harra and sent a message to the Ansar, and they came to Allah's
Prophet and Abu Bakr, and having greeted them, they said, "Ride (your she-camels) safe and obeyed."
Allah's Messenger (ﷺ) and Abu Bakr rode and the Ansar, carrying their arms, surrounded them. The news
that Allah's Prophet had come circulated in Medina. The people came out and were eagerly looking
and saying "Allah's Prophet has come! Allah's Prophet has come! So the Prophet (ﷺ) went on till he
alighted near the house of Abu Ayub. While the Prophet (ﷺ) was speaking with the family members of
Abu Ayub, `Abdullah bin Salam heard the news of his arrival while he himself was picking the dates
for his family from his family garden. He hurried to the Prophet (ﷺ) carrying the dates which he had
collected for his family from the garden. He listened to Allah's Prophet and then went home.
Then Allah's Prophet said, "Which is the nearest of the houses of our kith and kin?" Abu Ayub
replied, "Mine, O Allah's Prophet! This is my house and this is my gate." The Prophet (ﷺ) said, "Go and
prepare a place for our midday rest." Abu Ayub said, "Get up (both of you) with Allah's Blessings."
So when Allah's Prophet went into the house, `Abdullah bin Salam came and said "I testify that you
(i.e. Muhammad) are Apostle of Allah and that you have come with the Truth. The Jews know well
that I am their chief and the son of their chief and the most learned amongst them and the son of the
most learned amongst them. So send for them (i.e. Jews) and ask them about me before they know
that I have embraced Islam, for if they know that they will say about me things which are not correct."
So Allah's Messenger (ﷺ) sent for them, and they came and entered. Allah's Messenger (ﷺ) said to them, "O (the
group of) Jews! Woe to you: be afraid of Allah. By Allah except Whom none has the right to be
worshipped, you people know for certain, that I am Apostle of Allah and that I have come to you with
the Truth, so embrace Islam." The Jews replied, "We do not know this." So they said this to the
Prophet and he repeated it thrice. Then he said, "What sort of a man is `Abdullah bin Salam amongst
you?" They said, "He is our chief and the son of our chief and the most learned man, and the son of
the most learned amongst us." He said, "What would you think if he should embrace Islam?" They
said, "Allah forbid! He can not embrace Islam." He said, " What would you think if he should
embrace Islam?" They said, "Allah forbid! He can not embrace Islam." He said, "What would you
think if he should embrace Islam?" They said, "Allah forbid! He can not embrace Islam." He said, "O
Ibn Salam! Come out to them." He came out and said, "O (the group of) Jews! Be afraid of Allah
except Whom none has the right to be worshipped. You know for certain that he is Apostle of Allah
and that he has brought a True Religion!' They said, "You tell a lie." On that Allah's Messenger (ﷺ) turned
them out.
⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Enesi:
I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) mbërriti në Medine me Ebu Bekrin, i cili po kalëronte pas tij mbi të njëjtën deve. Ebu Bekri ishte një burrë i moshuar që njihej nga njerëzit, ndërsa i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ishte një i ri që nuk njihej. Kështu, nëse dikush takonte Ebu Bekrin, e pyeste: "O Ebu Bekër! Kush është ky burrë para teje?" Ebu Bekri thoshte: "Ky burrë po më tregon rrugën." Njerëzit mendonin se Ebu Bekri e kishte fjalën për rrugën e udhëtimit, ndërkohë që ai e kishte fjalën për rrugën e mirësisë dhe udhëzimit. Më pas, Ebu Bekri shikoi prapa dhe pa një kalorës që po i ndiqte. Ai tha: "O i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)! Ky është një kalorës që po na ndjek." Pejgamberi (s.a.v.s.) shikoi prapa dhe tha: "O Allah! Rrëzoje atë." Atëherë kali e rrëzoi atë dhe u ngrit duke hingëllirë. Pas kësaj, kalorësi tha: "O Pejgamberi i Allahut! Më urdhëro çfarëdo që dëshiron." Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Qëndro aty ku je dhe mos lejo askënd të na arrijë." Kështu, në fillim të ditës ai ishte armik i Pejgamberit të Allahut, ndërsa në fund të saj u bë mbrojtës i tij. Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) zbriti anash El-Harras dhe u dërgoi lajm Ensarëve. Ata erdhën te Pejgamberi i Allahut (s.a.v.s.) dhe Ebu Bekri, dhe pasi i përshëndetën, thanë: "Kalëroni të sigurt dhe të respektuar." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe Ebu Bekri kalëruan, ndërsa Ensarët, të armatosur, i rrethuan ata. Lajmi se Pejgamberi i Allahut kishte mbërritur u përhap në Medine. Njerëzit dolën dhe po shikonin me padurim duke thënë: "Erdhi Pejgamberi i Allahut! Erdhi Pejgamberi i Allahut!" Pejgamberi (s.a.v.s.) vazhdoi rrugën derisa ndaloi pranë shtëpisë së Ebu Ejubit. Ndërsa Pejgamberi (s.a.v.s.) po bisedonte me familjarët e Ebu Ejubit, Abdullah bin Selami dëgjoi lajmin për mbërritjen e tij derisa po vilte hurma për familjen e tij në kopsht. Ai nxitoi te Pejgamberi (s.a.v.s.) duke mbajtur hurmat që kishte mbledhur. Dëgjoi fjalët e Pejgamberit të Allahut (s.a.v.s.) dhe pastaj u kthye në shtëpi. Pastaj Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Cila prej shtëpive të të afërmve tanë është më afër?" Ebu Ejubi u përgjigj: "E imja, o Pejgamberi i Allahut! Kjo është shtëpia ime dhe kjo është porta ime." Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Shko dhe përgatit një vend për pushimin tonë të mesditës." Ebu Ejubi tha: "Ngrihuni me bekimin e Allahut." Kur Pejgamberi i Allahut (s.a.v.s.) hyri në shtëpi, erdhi Abdullah bin Selami dhe tha: "Dëshmoj se ti je i Dërguari i Allahut dhe se ke ardhur me të Vërtetën. Hebrenjtë e dinë mirë se unë jam prijësi i tyre dhe biri i prijësit të tyre, më i dituri prej tyre dhe biri i më të diturit prej tyre. Prandaj, dërgo thirrje për ta dhe pyeti për mua para se ta marrin vesh se kam pranuar Islamin, sepse nëse e marrin vesh, do të thonë për mua gjëra që nuk janë të vërteta." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dërgoi njerëz t'i thërrisnin dhe ata erdhën e hynë brenda. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u tha atyre: "O ju hebrenj! Mjerë ju, kini frikë Allahun. Pasha Allahun, përveç të Cilit nuk ka të adhuruar tjetër me të drejtë, ju njerëz e dini me siguri se unë jam i Dërguari i Allahut dhe se ju kam ardhur me të Vërtetën, prandaj pranojeni Islamin." Hebrenjtë u përgjigjën: "Ne nuk e dimë këtë." Ata i thanë këtë Pejgamberit (s.a.v.s.) dhe ai e përsëriti tri herë. Pastaj ai tha: "Çfarë njeriu është Abdullah bin Selami mes jush?" Ata thanë: "Ai është prijësi ynë dhe biri i prijësit tonë, njeriu më i ditur dhe biri i më të diturit ndër ne." Ai tha: "Çfarë do të mendonit nëse ai do të prante Islamin?" Ata thanë: "Allahu na ruajt! Ai nuk mund ta pranojë Islamin." Ai përsëriti: "Çfarë do të mendonit nëse ai do të prante Islamin?" Ata prapë thanë: "Allahu na ruajt! Ai nuk mund ta pranojë Islamin." Atëherë ai tha: "O Ibn Selam! Dil para tyre." Ai doli dhe tha: "O ju hebrenj! Kini frikë Allahun, përveç të Cilit nuk ka të adhuruar tjetër me të drejtë. Ju e dini me siguri se ai është i Dërguari i Allahut dhe se ka sjellë fenë e Vërtetë!" Ata thanë: "Gënjen." Pas kësaj, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i nxori ata jashtë.
Database ID: 19537
Views: 17