Transmeton Rafi' bin Khadij:

Ishim me Pejgamberin (s.a.v.s.) në Dhul-Hulejfe dhe njerëzit u goditën nga një uri e madhe. Atëherë ne morëm deve dhe dele si plaçkë lufte. Pejgamberi (s.a.v.s.) ishte prapa të gjithë njerëzve. Njerëzit nxituan dhe i vendosën kazanët për gatim, por Pejgamberi (s.a.v.s.) erdhi aty dhe urdhëroi që kazanët të përmbyseshin. Pastaj ai i shpërndau kafshët, duke llogaritur dhjetë dele të barabarta me një deve. Njëra nga devetë iku, ndërsa njerëzit kishin vetëm pak kuaj. Ata e ndoqën devenë por u lodhën, kështu që një burrë e qëlloi atë me shigjetë dhe Allahu e ndaloi atë. Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Midis këtyre kafshëve ka disa që janë të egra si bishat, kështu që nëse ndonjëra prej tyre ikën prej jush, veproni kështu me të." Unë i thashë: "Ne shpresojmë, ose kemi frikë se nesër do të ndeshemi me armikun dhe nuk kemi thika, a t’i therim kafshët me kallama?" Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Nëse mjeti i therjes e bën gjakun të rrjedhë dhe nëse përmendet emri i Allahut mbi të, hani prej saj. Por mos therni me dhëmb apo me thonj. Po ju tregoj pse: dhëmbi është kockë, ndërsa thoi është thika e etiopianëve."