Sahih al-Bukhari » The Book of the Sick » To visit a patient riding, walking or sitting with another person on a donkey
حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، أَنَّ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَكِبَ عَلَى حِمَارٍ عَلَى إِكَافٍ عَلَى قَطِيفَةٍ فَدَكِيَّةٍ، وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ وَرَاءَهُ يَعُودُ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ قَبْلَ وَقْعَةِ بَدْرٍ فَسَارَ حَتَّى مَرَّ بِمَجْلِسٍ فِيهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ يُسْلِمَ عَبْدُ اللَّهِ، وَفِي الْمَجْلِسِ أَخْلاَطٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُشْرِكِينَ عَبَدَةِ الأَوْثَانِ وَالْيَهُودِ، وَفِي الْمَجْلِسِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ، فَلَمَّا غَشِيَتِ الْمَجْلِسَ عَجَاجَةُ الدَّابَّةِ خَمَّرَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ أَنْفَهُ بِرِدَائِهِ، قَالَ لاَ تُغَيِّرُوا عَلَيْنَا فَسَلَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَوَقَفَ وَنَزَلَ فَدَعَاهُمْ إِلَى اللَّهِ فَقَرَأَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنَ، فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ يَا أَيُّهَا الْمَرْءُ إِنَّهُ لاَ أَحْسَنَ مِمَّا تَقُولُ إِنْ كَانَ حَقًّا، فَلاَ تُؤْذِنَا بِهِ فِي مَجْلِسِنَا، وَارْجِعْ إِلَى رَحْلِكَ فَمَنْ جَاءَكَ فَاقْصُصْ عَلَيْهِ‏.‏ قَالَ ابْنُ رَوَاحَةَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاغْشَنَا بِهِ فِي مَجَالِسِنَا فَإِنَّا نُحِبُّ ذَلِكَ فَاسْتَبَّ الْمُسْلِمُونَ وَالْمُشْرِكُونَ وَالْيَهُودُ حَتَّى كَادُوا يَتَثَاوَرُونَ فَلَمْ يَزَلِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى سَكَتُوا فَرَكِبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم دَابَّتَهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فَقَالَ لَهُ ‏ "‏ أَىْ سَعْدُ أَلَمْ تَسْمَعْ مَا قَالَ أَبُو حُبَابٍ ‏"‏‏.‏ يُرِيدُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَىٍّ‏.‏ قَالَ سَعْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ اعْفُ عَنْهُ وَاصْفَحْ فَلَقَدْ أَعْطَاكَ اللَّهُ مَا أَعْطَاكَ وَلَقَدِ اجْتَمَعَ أَهْلُ هَذِهِ الْبَحْرَةِ أَنْ يُتَوِّجُوهُ فَيُعَصِّبُوهُ فَلَمَّا رَدَّ ذَلِكَ بِالْحَقِّ الَّذِي أَعْطَاكَ شَرِقَ بِذَلِكَ، فَذَلِكَ الَّذِي فَعَلَ بِهِ مَا رَأَيْتَ‏.‏
#5449 Narrated Usama bin Zaid:
The Prophet (ﷺ) rode a donkey having a saddle with a Fadakiyya velvet covering. He mounted me behind
him and went to visit Sa`d bin 'Ubada, and that had been before the battle of Badr. The Prophet (ﷺ)
proceeded till he passed by a gathering in which `Abdullah bin Ubai bin Salul was present, and that
had been before `Abdullah embraced Islam. The gathering comprised of Muslims, polytheists, i.e.,
isolators and Jews. `Abdullah bin Rawaha was also present in that gathering. When dust raised by the
donkey covered the gathering, `Abdullah bin Ubai covered his nose with his upper garment and said,
"Do not trouble us with dust." The Prophet (ﷺ) greeted them, stopped and dismounted. Then he invited
them to Allah (i.e., to embrace Islam) and recited to them some verses of the Holy Qur'an. On that,
`Abdullah bin Ubai said, "O man ! There is nothing better than what you say if it is true. Do not
trouble us with it in our gathering, but return to your house, and if somebody comes to you, teach him
there." On that `Abdullah bin Rawaha said, Yes, O Allah's Messenger (ﷺ)! Bring your teachings to our
gathering, for we love that." So the Muslims, the pagans and the Jews started abusing each other till
they were about to fight. The Prophet (ﷺ) kept on quietening them till they became calm. Thereupon the
Prophet mounted his animal and proceeded till he entered upon Sa`d bin Ubada. He said to him "O
Sa`d! Have you not heard what Abu Hubab (i.e., `Abdullah bin Ubai) said?" Sa`d said, 'O Allah's
Apostle! Excuse and forgive him, for Allah has given you what He has given you. The people of this
town (Medina decided unanimously to crown him and make him their chief by placing a turban on his
head, but when that was prevented by the Truth which Allah had given you he (`Abdullah bin Ubai)
was grieved out of jealously, and that was the reason which caused him to behave in the way you have
seen."
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Usame bin Zejdi: Pejgamberi (s.a.v.s.) i hipi një gomari i cili kishte një shalë me një mbulesë kadifeje nga Fadaku. Ai më mori mua pas vetes dhe u nis për të vizituar Sad bin Ubaden, e kjo ndodhi para betejës së Bedrit. Pejgamberi (s.a.v.s.) vazhdoi rrugën derisa kaloi pranë një tubimi ku ishte i pranishëm Abdullah bin Ubejj bin Seluli, e kjo ishte para se Abdullahu të pranonte Islamin. Në atë tubim kishte një përzierje njerëzish: muslimanë, mushrikë (idhujtarë) dhe hebrenj. Aty ishte i pranishëm edhe Abdullah bin Rauaha. Kur pluhuri i ngritur nga kafsha mbuloi tubimin, Abdullah bin Ubejji e mbuloi hundën me rrobën e tij dhe tha: "Mos na shqetësoni me pluhur." Pejgamberi (s.a.v.s.) i përshëndeti me selam, u ndal dhe zbriti. Pastaj i thirri ata tek Allahu dhe u lexoi atyre Kuran. Me atë rast, Abdullah bin Ubejji tha: "O njeri! Nuk ka asgjë më të mirë se kjo që thua, nëse është e vërtetë. Por mos na shqetëso me të në tubimin tonë. Kthehu në shtëpinë tënde e kush vjen te ti, tregoja atij." Atëherë Abdullah bin Rauaha tha: "Po, o i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)! Na i sill këto mësime në tubimet tona, sepse ne e duam këtë." Kështu, muslimanët, idhujtarët dhe hebrenjtë filluan të shajnë njëri-tjetrin derisa deshën të përlesheshin. Pejgamberi (s.a.v.s.) vazhdoi t'i qetësonte derisa ata heshtën. Pastaj Pejgamberi (s.a.v.s.) i hipi kafshës së tij dhe shkoi te Sad bin Ubade. Ai i tha atij: "O Sad! A nuk e dëgjove atë që tha Ebu Hubabi (domethënë Abdullah bin Ubejji)?" Sadi tha: "O i Dërguari i Allahut! Fale dhe tejkaloje këtë, sepse Allahu të dha atë që të dha. Banorët e këtij vendi kishin rënë dakord që ta kurorëzonin dhe ta bënin udhëheqësin e tyre, por kur kjo u pengua nga e Vërteta që të dha Allahu, ai u mbyt nga xhelozia. Kjo është arsyeja që e shtyu të sillej kështu siç e pe."
Database ID: 21238 Views: 15