Transmeton Seleme b. el-Ekve: Shkuam bashkë me Pejgamberin (s.a.v.s.) për në Hajber. Një burrë nga njerëzit tha: "O Amir! A po na reciton diçka nga vargjet e tua poetike?" Atëherë Amiri zbriti dhe filloi të këndonte para tyre: "Pasha Allahun! Sikur të mos ishte Allahu, ne nuk do të ishim udhëzuar." Ai recitoi edhe vargje të tjera të cilat nuk i mbaj mend. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) pyeti: "Kush është ky ngasës?" Njerëzit thanë: "Ai është Amir b. el-Ekve." Ai (s.a.v.s.) tha: "Allahu e mëshiroftë!" Një burrë nga njerëzit tha: "O i Dërguari i Allahut! Sikur të na kishit lënë të kënaqeshim me shoqërinë e tij më gjatë." Kur ushtritë u rreshtuan për luftë, Amiri u godit rastësisht nga shpata e tij dhe vdiq. Në mbrëmje, njerëzit ndezën shumë zjarre. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) pyeti: "Çfarë janë këto zjarre? Për çfarë i keni ndezur?" Ata thanë: "Për mishin e gomarëve shtëpiakë." Ai tha: "Derdheni atë që është në tenxhere dhe thyejini ato!" Një burrë tha: "O i Dërguari i Allahut! A mund ta derdhim atë që është në to e pastaj t'i lajmë?" Ai tha: "Mund ta bëni edhe ashtu."