Hadith #6477 - Sahih al-Bukhari

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ الْقَاسِمِ التَّمِيمِيِّ، عَنْ زَهْدَمٍ الْجَرْمِيِّ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ أَبِي مُوسَى وَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ هَذَا الْحَىِّ مِنْ جَرْمٍ إِخَاءٌ وَمَعْرُوفٌ ـ قَالَ ـ فَقُدِّمَ طَعَامٌ ـ قَالَ ـ وَقُدِّمَ فِي طَعَامِهِ لَحْمُ دَجَاجٍ ـ قَالَ ـ وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ مِنْ بَنِي تَيْمِ اللَّهِ أَحْمَرُ كَأَنَّهُ مَوْلًى ـ قَالَ ـ فَلَمْ يَدْنُ فَقَالَ لَهُ أَبُو مُوسَى ادْنُ، فَإِنِّي قَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْكُلُ مِنْهُ‏.‏ قَالَ إِنِّي رَأَيْتُهُ يَأْكُلُ شَيْئًا قَذِرْتُهُ، فَحَلَفْتُ أَنْ لاَ أَطْعَمَهُ أَبَدًا‏.‏ فَقَالَ ادْنُ أُخْبِرْكَ عَنْ ذَلِكَ، أَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي رَهْطٍ مِنَ الأَشْعَرِيِّينَ أَسْتَحْمِلُهُ، وَهْوَ يُقْسِمُ نَعَمًا مِنْ نَعَمِ الصَّدَقَةِ ـ قَالَ أَيُّوبُ أَحْسِبُهُ قَالَ وَهْوَ غَضْبَانُ ـ قَالَ ‏"‏ وَاللَّهِ لاَ أَحْمِلُكُمْ، وَمَا عِنْدِي مَا أَحْمِلُكُمْ ‏"‏‏.‏ قَالَ فَانْطَلَقْنَا فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِنَهْبِ إِبِلٍ، فَقِيلَ أَيْنَ هَؤُلاَءِ الأَشْعَرِيُّونَ فَأَتَيْنَا فَأَمَرَ لَنَا بِخَمْسِ ذَوْدٍ غُرِّ الذُّرَى، قَالَ فَانْدَفَعْنَا فَقُلْتُ لأَصْحَابِي أَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَسْتَحْمِلُهُ، فَحَلَفَ أَنْ لاَ يَحْمِلَنَا، ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَيْنَا فَحَمَلَنَا، نَسِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمِينَهُ، وَاللَّهِ لَئِنْ تَغَفَّلْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمِينَهُ لاَ نُفْلِحُ أَبَدًا، ارْجِعُوا بِنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلْنُذَكِّرْهُ يَمِينَهُ‏.‏ فَرَجَعْنَا فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَيْنَاكَ نَسْتَحْمِلُكَ، فَحَلَفْتَ أَنْ لاَ تَحْمِلَنَا ثُمَّ حَمَلْتَنَا فَظَنَنَّا ـ أَوْ فَعَرَفْنَا ـ أَنَّكَ نَسِيتَ يَمِينَكَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ انْطَلِقُوا، فَإِنَّمَا حَمَلَكُمُ اللَّهُ، إِنِّي وَاللَّهِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ لاَ أَحْلِفُ عَلَى يَمِينٍ، فَأَرَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا، إِلاَّ أَتَيْتُ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ وَتَحَلَّلْتُهَا ‏"‏‏.‏ تَابَعَهُ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ وَالْقَاسِمِ بْنِ عَاصِمٍ الْكُلَيْبِيِّ‏.‏ حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، وَالْقَاسِمِ التَّمِيمِيِّ عَنْ زَهْدَمٍ، بِهَذَا‏.‏ حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ زَهْدَمٍ، بِهَذَا‏.‏

#6477 Narrated Zahdam al-Jarmi:
We were sitting with Abu Musa Al-Ash'sari, and as there were ties of friendship and mutual favors
between us and his tribe. His meal was presented before him and there was chicken meat in it. Among
those who were present there was a man from Bani Taimillah having a red complexion as a non-Arab
freed slave, and that man did not approach the meal. Abu Musa said to him, "Come along! I have seen
Allah's Messenger (ﷺ) eating of that (i.e., chicken)." The man said, "I have seen it (chickens) eating
something I regarded as dirty, and so I have taken an oath that I shall not eat (its meat) chicken." Abu
Musa said, "Come along! I will inform you about it (i.e., your oath).
Once we went to Allah's Messenger (ﷺ) in company with a group of Ash'airiyin, asking him for mounts
while he was distributing some camels from the camels of Zakat. (Aiyub said, "I think he said that the
Prophet was in an angry mood at the time.") The Prophet (ﷺ) said, 'By Allah! I will not give you mounts,
and I have nothing to mount you on.' After we had left, some camels of booty were brought to Allah's
Apostle and he said, "Where are those Ash`ariyin? Where are those Ash`ariyin?" So we went (to him)
and he gave us five very fat good-looking camels. We mounted them and went away, and then I said
to my companions, 'We went to Allah's Messenger (ﷺ) to give us mounts, but he took an oath that he would
not give us mounts, and then later on he sent for us and gave us mounts, perhaps Allah's Messenger (ﷺ)
forgot his oath. By Allah, we will never be successful, for we have taken advantage of the fact that
Allah's Messenger (ﷺ) forgot to fulfill his oath. So let us return to Allah's Messenger (ﷺ) to remind him of his oath.'
We returned and said, 'O Allah's Messenger (ﷺ)! We came to you and asked you for mounts, but you took an
oath that you would not give us mounts) but later on you gave us mounts, and we thought or
considered that you have forgotten your oath.' The Prophet (ﷺ) said, 'Depart, for Allah has given you
Mounts. By Allah, Allah willing, if I take an oath and then later find another thing better than that, I
do what is better, and make expiation for the oath.' "

(two other narrations through Zahdam as above)

⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.

Transmeton Zahdem el-Xhermi: Ishim te Ebu Musa el-Esh'ariu dhe ndërmjet nesh dhe këtij fisi kishte vëllazëri dhe miqësi. Atij iu soll ushqimi, në të cilin kishte mish pule. Në mesin e njerëzve ishte një burrë nga fisi Beni Tejmillah me lëkurë të kuqërremtë, që dukej si një rob i liruar. Ai nuk u afrua tek ushqimi, andaj Ebu Musa i tha: "Afrohu, se vërtet e kam parë të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke ngrënë prej tij." Ai u përgjigj: "Unë e kam parë atë (pulën) duke ngrënë diçka që më është pështjelluar, andaj u betova se nuk do ta ha kurrë." Ebu Musa i tha: "Afrohu, të të tregoj për këtë. Shkuam te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) me një grup nga fisi El-Esh'ariun për t'i kërkuar kafshë mbartëse, ndërsa ai po shpërndante disa deve nga devetë e Sadekasë. (Ejubi tha: Mendoj se ai tha se ai ishte i zemëruar). Ai tha: 'Pasha Allahun, nuk do t'ju jap kafshë mbartëse, sepse nuk kam asgjë me se t'ju mbart.' Pasi u larguam, të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) i sollën disa deve nga plaçka e luftës dhe ai pyeti: 'Ku janë ata Esh'ariunët?' Kur shkuam tek ai, ai na dha pesë deve të shëndosha. Kur u nisëm, u thashë shokëve të mi: 'Erdhëm te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) për të kërkuar kafshë mbartëse, ai u betua se nuk do të na jepte, e pastaj na i dha. Ndoshta i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e ka harruar betimin e tij. Pasha Allahun, nëse e shpërfillim faktin që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e harroi betimin e tij, nuk do të kemi sukses kurrë. Kthehemi te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe ia kujtojmë betimin e tij.' U kthyem dhe i thamë: 'O i Dërguari i Allahut, erdhëm të kërkojmë kafshë, ti u betove se nuk do të na jepje, por pastaj na i dhe. Menduam se ndoshta e ke harruar betimin tënd.' Ai tha: 'Shkoni, se vërtet Allahu ju mbarti mbi to. Pasha Allahun, në dashtë Allahu, nëse betohem për diçka e pastaj shoh se diçka tjetër është më e mirë se ajo, unë veproj sipas asaj që është më e mirë dhe e shlyej betimin tim'."

Database ID: 22266 Views: 16