⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Ebu Hurejra: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Kuajt janë për tre lloj njerëzish: për njërin janë shpërblim, për tjetrin janë mbrojtje dhe për tjetrin janë barrë mëkati. Ai për të cilin janë shpërblim, është njeriu që i mban ata në rrugë të Allahut dhe i lidh me litarë të gjatë në një lëndinë apo kopsht. Çdo gjë që ata hanë brenda gjatësisë së litarit në atë lëndinë apo kopsht, do t'i shënohet atij si vepër e mirë. Nëse ata e këputin litarin dhe vrapojnë një apo dy kodra, gjurmët e tyre dhe plehu i tyre do t'i shënohen si vepra të mira. Nëse ata kalojnë pranë një lumi dhe pinë prej tij, edhe nëse pronari nuk ka pasur qëllim t'u japë ujë, kjo do t'i shënohet atij si vepër e mirë. Prandaj, kuajt e tillë janë shpërblim për atë njeri. Për njeriun që i mban ata për jetesë, për të ruajtur nderin e tij dhe për të mos u kërkuar të tjerëve, duke mos harruar të drejtën e Allahut lidhur me qafat dhe kurrizet e tyre, ata janë mbrojtje për të. Ndërsa ai që i mban ata për mburrje dhe syfaqësi, ata janë barrë mëkati për të." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u pyet edhe për gomerët, e ai tha: "Allahu nuk më ka shpallur asgjë për ta, përveç këtij ajeti unik dhe gjithëpërfshirës: 'E kush ka punuar ndonjë të mirë sa pesha e një grimce, do ta shohë atë. Dhe kush ka punuar ndonjë të keqe sa pesha e një grimce, do ta shohë atë.'"