Transmeton Usama bin Zejdi: Ishim me Pejgamberin (s.a.v.s.) kur i erdhi një i dërguar prej njërës nga vajzat e tij, e cila po e thërriste për t'i shkuar te djali i saj që ishte në prag të vdekjes. Pejgamberi (s.a.v.s.) i tha (të dërguarit): "Kthehu dhe thuaji asaj se e Allahut është ajo që Ai merr dhe e Tij është ajo që Ai jep, dhe çdo gjë tek Ai është me një afat të caktuar. Prandaj, urdhëroje atë që të bëjë durim dhe të shpresojë në shpërblimin e Allahut." Mirëpo, ajo e dërgoi sërish lajmëtarin te Pejgamberi (s.a.v.s.), duke u betuar se ai duhej të shkonte tek ajo. Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) u ngrit, e bashkë me të u ngritën edhe Sa'd bin Ubade dhe Muadh bin Xhebeli. Kur fëmija iu soll Pejgamberit (s.a.v.s.), ai po merrte frymë me vështirësi dhe kraharori i tij gufonte. Atëherë Pejgamberit (s.a.v.s.) i rrodhën lot, ndërsa Sa'di i tha: "O i Dërguari i Allahut! Çfarë është kjo?" Ai tha: "Kjo është mëshirë që Allahu e ka vënë në zemrat e robërve të Tij. Vërtet, Allahu i mëshiron vetëm ata robër të Tij që janë mëshirues."