⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Xhabir bin Abdullahu: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ua mësonte shokëve të tij namazin e Istikares për çdo çështje, ashtu siç u mësonte suret nga Kurani. Ai thoshte: "Nëse ndonjëri prej jush synon të bëjë diçka, le t'i falë dy rekate namaz, përveç atyre farz, e pastaj të thotë: O Allah, unë kërkoj të mirën prej Teje me diturinë Tënde, kërkoj fuqi prej Teje me fuqinë Tënde dhe kërkoj nga mirësitë e Tua të mëdha, sepse Ti mundesh e unë nuk mundem, Ti di e unë nuk di, dhe Ti je Njohësi i të fshehtave. O Allah, nëse e di se kjo çështje (dhe e emërton çështjen) është e mirë për mua në fenë time, në jetën time dhe në përfundimin e çështjes sime (apo ka thënë: në këtë jetë dhe në të ardhmen), atëherë ma mundëso atë, ma lehtëso dhe më beko në të. E nëse e di se kjo çështje është e dëmshme për mua në fenë time, në jetën time dhe në përfundimin e çështjes sime (apo ka thënë: në këtë jetë dhe në të ardhmen), atëherë largoje atë prej meje dhe më largo mua prej saj, dhe më mundëso të mirën kudo që të jetë, e pastaj më bëj të kënaqur me të."