⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Ebu Seid el-Hudriu: Kur Aliu ishte në Jemen, i dërgoi Pejgamberit (s.a.v.s.) një sasi ari në mineralin e tij. Pejgamberi (s.a.v.s.) e ndau atë mes katër personave: El-Akra bin Habis el-Hanzaliut, Ujejneh bin Bedr el-Fazariut, Alkameh bin Ulathah el-Amiriut dhe Zejd el-Hajl et-Taiut. Kurejshët dhe Ensarët u zemëruan dhe thanë: "Ai u jep krerëve të Nexhdit e na lë ne!" Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Unë këtë e bëj vetëm për t’ua afruar zemrat e tyre (për t'i forcuar në Islam)." Atëherë erdhi një burrë me sy të futur, ballë të dalë, mjekër të dendur, mollëza të larta dhe kokë të rruar, e tha: "O Muhamed! Ki frikë Allahun!" Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Kush do t’i bindej Allahut nëse unë do ta kundërshtoja Atë? Ai më beson mua për banorët e tokës, ndërsa ju nuk më besoni?" Një burrë nga të pranishmit, që besoj se ishte Halid bin el-Velidi, kërkoi leje për ta vrarë, por Pejgamberi (s.a.v.s.) e ndaloi. Kur ai u largua, Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Nga pasardhësit e këtij njeriu do të dalin njerëz që do ta lexojnë Kuranin, por ai nuk do t’u kalojë fytet e tyre. Ata do të dalin nga Islami ashtu siç del shigjeta përmes prejes; do t'i vrasin muslimanët dhe do t'i lënë idhujtarët. Nëse unë do t'i arrija ata, do t'i vrisja ashtu siç u vra populli i Adit."