Transmeton Ajsheja, nëna e besimtarëve: Ajo i tha atij: "O biri i motrës sime, janë vetëm dhjetë net, ndaj nëse të lëkundet diçka në veten tënde, lëre atë," duke pasur parasysh ngrënien e mishit të gjahut.

Maliku ka thënë se nëse gjuhet diçka posaçërisht për një person që është në ihram dhe ai gjah i përgatitet atij, e ai ha prej tij duke e ditur se është gjuajtur për të, atëherë ai e ka për detyrë shpagimin e plotë për atë gjah që është gjuajtur për hir të tij.

Maliku u pyet për njeriun që detyrohet të hajë cofëtirë ndërsa është në ihram: a duhet të gjuajë gjah e ta hajë atë, apo të hajë cofëtirën? Ai u përgjigj: "Përkundrazi, le të hajë cofëtirën, sepse Allahu i Bekuar dhe i Lartësuar nuk i ka dhënë lehtësim personit në ihram as për të ngrënë gjahun e as për ta marrë atë në asnjë rrethanë, ndërsa ka dhënë lehtësim për ngrënien e cofëtirës në rast domosdoshmërie."

Maliku tha: "Sa i përket asaj që vret ose therr personi në ihram nga gjahu, ngrënia e saj nuk është hallall as për atë që nuk është në ihram e as për atë që është në ihram, sepse ajo nuk është e therur sipas rregullave (nuk është e pastër), qoftë kjo e bërë gabimisht apo me qëllim; ngrënia e saj nuk lejohet. Këtë e kam dëgjuar nga më shumë se një person. Ai që e vret gjahun e pastaj e ha atë, ka për detyrë vetëm një kefaret, njëlloj si ai që e vret por nuk ha prej tij."