Transmeton Urve ibn ez-Zubejri se ai asnjëherë nuk i bashkonte dy grupe prej shtatë rrotullimesh të tavafit pa falur namaz midis tyre. Pas çdo shtatë rrotullimesh, ai falte dy rekate, herë te Maqami i Ibrahimit e herë diku tjetër.

Imam Maliku u pyet nëse një person që bën tavaf vullnetar mundet, për ta pasur më të lehtë, t'i bashkojë dy ose më shumë grupe prej shtatë rrotullimesh e pastaj të falë rekatet që i takojnë atyre, dhe ai tha: "Kjo nuk duhet të bëhet. Suneti është që pas çdo shtatë rrotullimesh të falen dy rekate."

Maliku tha për atë që fillon tavafin dhe harron sa ka bërë, duke kryer tetë apo nëntë rrotullime: "Ai duhet të ndalojë kur ta kuptojë se ka bërë më shumë se numri i duhur dhe pastaj të falë dy rekate; rrotullimet e tepërta nuk duhet t'i llogarisë. Gjithashtu, ai nuk duhet të vazhdojë mbi të nëntin derisa t'i plotësojë dy grupe prej shtatë rrotullimesh bashkërisht, sepse suneti në tavaf është që pas çdo shtatë rrotullimesh të falen dy rekate."

Maliku tha se ai që dyshon në tavafin e tij pasi ka falur dy rekatet e tavafit, duhet të kthehet dhe ta plotësojë tavafin derisa të jetë i sigurt, e pastaj t'i përsërisë dy rekatet, sepse namazi i tavafit është i vlefshëm vetëm pas përfundimit të shtatë rrotullimeve.

Nëse dikujt i prishet abdesti gjatë tavafit, ose pasi e ka përfunduar tavafin por para se t'i falë dy rekatet, ai duhet të marrë abdest dhe ta fillojë tavafin dhe dy rekatet nga fillimi. Sa i përket sa'jit midis Safas dhe Merves, prishja e abdestit nuk e ndërpret atë, por personi nuk duhet ta fillojë sa'jin pa qenë i pastër me abdest.