⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Kab ibn Uxhra: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) erdhi tek unë ndërkohë që po i fryja zjarrit nën një kazan gatimi për shokët e mi, kurse koka dhe mjekra ime ishin plot me morra. Ai më kapi për balli dhe tha: "Rruaje këtë flokë dhe agjëro tri ditë, ose ushqe gjashtë të varfër." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e dinte se unë nuk kisha asgjë me vete për të bërë kurban.
Maliku ka thënë, lidhur me dhënien e kompensimit (fidja) për lehtësimin e shqetësimit fizik: "Rregulli në lidhje me këtë është se askush nuk jep kompensim derisa të ketë bërë diçka që e bën të detyrueshme dhënien e tij, ashtu siç shpagimi (kaffara) bëhet vetëm kur bëhet i detyrueshëm për atë që e ka borxh. Personi mund ta paguajë kompensimin kudo që dëshiron, pavarësisht nëse duhet të bëjë kurban një kafshë, të agjërojë apo të japë sadaka — qoftë në Mekë apo në ndonjë qytet tjetër."
Maliku ka thënë: "Nuk është e saktë që një person në ihram të shkulë ndonjë nga qimet e tij, t'i rruajë apo t'i presë ato derisa të dalë nga ihrami, përveç nëse vuan nga ndonjë sëmundje e kokës, rast në të cilin ai i detyrohet kompensimit që Allahu i Lartësuar ka urdhëruar. Nuk është e saktë për një person në ihram t'i presë thonjtë, të vrasë morrat e tij, ose t'i largojë ato nga koka, lëkura apo rrobat e tij në tokë. Nëse një person në ihram largon morrat nga lëkura ose rrobat e tij, ai duhet të japë sasinë e ushqimit që mund të nxënë të dyja duart e tij."
Maliku ka thënë: "Kushdo që, ndërsa është në ihram, shkul qimet nga hunda ose sqetullat, ose fërkon trupin me mjet depilues, ose rruan qimet rreth një plage në kokë për shkak të nevojës, ose rruan qafën për vendin e hixhames, pavarësisht nëse është nga harresa apo padija, detyrohet me kompensim në të gjitha këto raste; dhe ai nuk duhet ta rruajë vendin e hixhames. Gjithashtu, dikush që, nga padija, rruan kokën para se të gjuajë xhemren, duhet të paguajë kompensim."