Maliku u pyet nëse një imam pranon xhizjen nga një popull dhe ata e japin atë, a i përket toka e atij që dorëzohet vetë atij, apo toka dhe pasuria e tij u përkasin muslimanëve. Maliku u përgjigj: "Kjo varet. Sa u përket njerëzve të paqes, nëse njëri prej tyre dorëzohet, ai ka të drejtë mbi tokën dhe pasurinë e tij. Sa u përket njerëzve të forcës, nëse njëri prej tyre dorëzohet, toka dhe pasuria e tij u përkasin muslimanëve, sepse njerëzit e forcës mposhten në vendbanimet e tyre dhe ajo bëhet plaçkë lufte për muslimanët. Sa u përket njerëzve të paqes, pasuria dhe vetet e tyre janë të mbrojtura përmes marrëveshjes së paqes. Prej tyre kërkohet vetëm ajo për të cilën kanë rënë dakord në marrëveshje."