Transmeton Aishja, nëna e besimtarëve, se ajo thoshte: Betimi i pamenduar është kur njeriu thotë: "Jo, pasha Allahun!" ose "Po, pasha Allahun!" (nga shprehia).

Maliku ka thënë: "Gjëja më e mirë që kam dëgjuar rreth kësaj është se betimi i pamenduar është kur njeriu betohet për diçka duke qenë i bindur se është ashtu siç thotë, e pastaj rezulton të jetë ndryshe. Ky është betimi i pamenduar."

Maliku ka thënë: "Betimi i lidhur është, për shembull, kur njeriu betohet se nuk do ta shesë rrobën e tij për dhjetë dinarë e pastaj e shet për aq, ose betohet se do ta godasë shërbëtorin e tij e pastaj nuk e godet, e të ngjashme me këto. Për këtë personi duhet të japë kefaret për betimin e tij, ndërsa për betimin e pamenduar nuk ka kefaret."

Maliku ka thënë: "Sa i përket atij që betohet për diçka duke e ditur se është mëkat, dhe betohet rrejshëm duke e ditur se po gënjen për të kënaqur dikë, ose për t'u arsyetuar para dikujt, ose për të përvetësuar pasuri përmes tij, kjo është një gjë shumë më e rëndë sesa të shlyhet me kefaret."