Transmeton babai i Zejd ibn Eslemit:

Abdullahu dhe Ubejdullahu, djemtë e Omer ibn el-Hatabit, dolën me ushtrinë drejt Irakut. Gjatë rrugës së kthimit, ata kaluan nga Ebu Musa el-Esh'ariu, i cili ishte prijësi i Basrës. Ai i mirëpriti dhe u bëri nderime, e më pas u tha: "Sikur të kisha mundësi t'ju bëja ndonjë dobi, do ta bëja." Pastaj u tha: "Pritni, këtu është një pjesë e pasurisë së Allahut që dua ta dërgoj te Prijësi i Besimtarëve. Unë po jua jap hua këtë pasuri, që të blini me të mallra nga Iraku e t'i shisni në Medinë. Pastaj ia dorëzoni kapitalin Prijësit të Besimtarëve dhe fitimi mbetet për ju." Ata pranuan dhe ai ua dha paratë, duke i shkruar letër Omer ibn el-Hatabit që ta merrte pasurinë prej tyre.

Kur mbërritën, ata i shitën mallrat dhe fituan. Kur ia dorëzuan pasurinë Omerit, ai i pyeti: "A i ka dhënë hua të gjithë ushtrisë ashtu siç ju dha juve?" Ata u përgjigjën: "Jo." Omer ibn el-Hatabi tha: "Ai ua dha huanë vetëm sepse jeni djemtë e Prijësit të Besimtarëve. Dorëzojeni kapitalin dhe fitimin." Abdullahu heshti, ndërsa Ubejdullahu tha: "O Prijës i Besimtarëve, nuk duhet të veprosh kështu, sepse sikur kjo pasuri të pakësohej ose të shkatërrohej, ne do ta kompensonim atë." Omeri tha: "Dorëzojeni!" Abdullahu heshti, kurse Ubejdullahu vazhdoi të diskutonte me të. Atëherë, një burrë që ishte i pranishëm tha: "O Prijës i Besimtarëve, sikur ta llogaritje si 'kirad' (ortakëri në fitim)?" Omeri tha: "Po e llogaris si kirad." Kështu Omeri mori kapitalin dhe gjysmën e fitimit, ndërsa Abdullahu dhe Ubejdullahu, djemtë e Omer ibn el-Hatabit, morën gjysmën tjetër të fitimit.