Transmeton Maliku lidhur me një investitor i cili i ka dhënë para një personi në formë kiradi (qirad), e pastaj ky person ka kërkuar hua nga investitori, ose investitori ka marrë hua nga agjenti, ose investitori i ka lënë mallra agjentit që t'ia shesë, ose investitori i ka dhënë agjentit dinarë për të blerë mallra me to. Maliku ka thënë: "Nuk ka asgjë të keqe nëse investitori i lë mallrat e tij tek ai, duke e ditur se edhe sikur agjenti të mos e kishte pasurinë e tij dhe ai t'i kërkonte diçka të ngjashme, ai përsëri do ta bënte këtë për shkak të vëllazërisë mes tyre ose sepse kjo nuk do t'i paraqiste mundim atij, dhe po ashtu, nëse agjenti do të refuzonte, ai nuk do t'ia tërhiqte kapitalin e tij. Ose nëse agjenti do të merrte hua nga investitori apo do t'ia barte mallrat e tij dhe e dinte se edhe nëse investitori nuk do ta kishte kapitalin e tij tek ai, ai përsëri do të vepronte njëjtë për të, dhe sikur t'ia refuzonte këtë, ai nuk do t'ia kthente kapitalin e tij. Nëse kjo është e vërtetë mes tyre dhe bëhet në formë nderi e mirësie mes tyre, dhe nuk është kusht në termat e kiradit, atëherë kjo lejohet dhe nuk ka asgjë të keqe. Por nëse në këtë ndërhyn ndonjë kusht, ose ekziston frika se agjenti po e bën këtë për investitorin vetëm për të siguruar kapitalin që ka në zotërim, ose investitori po e bën këtë vetëm sepse agjenti ka marrë kapitalin e tij dhe nuk do t'ia kthejë, kjo nuk lejohet në kirad dhe është pjesë e asaj që njerëzit e dijes e ndalojnë."