Transmeton Abdullah ibn Umeri se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Nuk i takon një muslimani që ka diçka për të lënë si testament, të kalojë dy net pa e pasur testamentin e tij të shkruar pranë vetes."

Maliku ka thënë: "Rregulli i pranuar gjerësisht në mesin tonë është se kur një person lë një porosi (testament) gjatë kohës që është me shëndet ose në sëmundje, qoftë për lirimin e skllevërve apo për gjëra të tjera, ai ka të drejtë ta ndryshojë atë si të dëshiron, derisa të jetë në prag të vdekjes. Nëse ai dëshiron ta anulojë testamentin ose ta ndryshojë atë, ai mund ta bëjë këtë, përveç rastit kur e ka bërë një skllav 'mudabbar' (të lirohet automatikisht pas vdekjes së pronarit). Nëse ai e ka bërë atë 'mudabbar', nuk ka mënyrë për ta ndryshuar këtë vendim. Ai lejohet ta ndryshojë testamentin e tij sepse i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: 'Nuk i takon një muslimani që ka diçka për të lënë si testament, të kalojë dy net pa e pasur testamentin e tij të shkruar pranë vetes.'"

Maliku shpjegoi: "Sikur personi të mos kishte mundësi ta ndryshonte testamentin e tij apo atë që ka përcaktuar në të për lirimin e skllevërve, atëherë njerëzit do të ngurronin të linin porosi nga pasuria e tyre. Njeriu e lë testamentin e tij gjatë kohës kur është me shëndet dhe gjatë udhëtimeve të tij."

Maliku përmblodhi: "Mënyra e veprimit në komunitetin tonë, për të cilën nuk ka mospajtime, është se ai mund të ndryshojë çfarëdo që dëshiron nga testamenti i tij, përveç rastit të 'mudabbarit'."