⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Ebu Bekr ibn Hazmi: Një djalosh nga fisi Gassan ishte duke vdekur në Medine, ndërsa trashëgimtari i tij ndodhej në Sham. Kjo gjë iu përmend Omer ibn el-Hatabit dhe i thanë: "Filani po vdes, a mund të lërë testament (vasijet)?" Ai u përgjigj: "Le të lërë testament." Ai ishte një djalosh dhjetë ose dymbëdhjetë vjeç. Ai la si testament pusin e Xhushamit, të cilin familjarët e tij e shitën për tridhjetë mijë dërhemë. Imam Maliku ka thënë: "Rregulli i rënë dakord tek ne është se personi me mendje të dobët, i pamendi apo i çmenduri që ka momente kthjelltësie, mund të lënë testament nëse zotërojnë aq mendje sa për të kuptuar atë që po lënë testament. Ndërsa ai që nuk ka aq mendje sa për të kuptuar atë që lë si testament dhe arsyeja e tij është e mposhtur, nuk mund të lërë testament."