وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ، أَنَّ غُلاَمًا، مِنْ غَسَّانَ حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ بِالْمَدِينَةِ وَوَارِثُهُ بِالشَّامِ فَذُكِرَ ذَلِكَ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ فُلاَنًا يَمُوتُ أَفَيُوصِي قَالَ فَلْيُوصِ ‏.‏ قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ الْغُلاَمُ ابْنَ عَشْرِ سِنِينَ أَوِ اثْنَتَىْ عَشْرَةَ سَنَةً ‏.‏ قَالَ فَأَوْصَى بِبِئْرِ جُشَمٍ فَبَاعَهَا أَهْلُهَا بِثَلاَثِينَ أَلْفَ دِرْهَمٍ ‏.‏ قَالَ يَحْيَى سَمِعْتُ مَالِكًا يَقُولُ الأَمْرُ الْمُجْتَمَعُ عَلَيْهِ عِنْدَنَا أَنَّ الضَّعِيفَ فِي عَقْلِهِ وَالسَّفِيهَ وَالْمُصَابَ الَّذِي يُفِيقُ أَحْيَانًا تَجُوزُ وَصَايَاهُمْ إِذَا كَانَ مَعَهُمْ مِنْ عُقُولِهِمْ مَا يَعْرِفُونَ مَا يُوصُونَ بِهِ فَأَمَّا مَنْ لَيْسَ مَعَهُ مِنْ عَقْلِهِ مَا يَعْرِفُ بِذَلِكَ مَا يُوصِي بِهِ وَكَانَ مَغْلُوبًا عَلَى عَقْلِهِ فَلاَ وَصِيَّةَ لَهُ ‏.‏
#1553 Malik related to me from Yahya ibn Said from Abu Bakr ibn Hazm
that a boy from Ghassan was dying in Madina while his heir was in
Syria. That was mentioned to Umar ibn al-Khattab. It was said to him,
"So-and-so is dying. Shall he make a bequest?" He said, "Let him make
a bequest."


Yahya ibn Said said that Abu Bakr had said, "He
was a boy of ten or twelve years." Yahya said, "He willed the well of
Jusham, and his people sold it for 30,000 dirhams."


Yahya
said that he heard Malik say, "The generally agreed-on way of doing
things in our community is that a simpleton, an idiot, or a lunatic
who recovers at times, can make wills if they have enough of their
wits about them to recognise what they will. Someone who has not
enough wits to recognise what he wills, and is overcome in his
intellect, cannot make a bequest."
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Ebu Bekr ibn Hazmi: Një djalosh nga fisi Gassan ishte duke vdekur në Medine, ndërsa trashëgimtari i tij ndodhej në Sham. Kjo gjë iu përmend Omer ibn el-Hatabit dhe i thanë: "Filani po vdes, a mund të lërë testament (vasijet)?" Ai u përgjigj: "Le të lërë testament." Ai ishte një djalosh dhjetë ose dymbëdhjetë vjeç. Ai la si testament pusin e Xhushamit, të cilin familjarët e tij e shitën për tridhjetë mijë dërhemë. Imam Maliku ka thënë: "Rregulli i rënë dakord tek ne është se personi me mendje të dobët, i pamendi apo i çmenduri që ka momente kthjelltësie, mund të lënë testament nëse zotërojnë aq mendje sa për të kuptuar atë që po lënë testament. Ndërsa ai që nuk ka aq mendje sa për të kuptuar atë që lë si testament dhe arsyeja e tij është e mposhtur, nuk mund të lërë testament."
Database ID: 31455 Views: 16