⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Maliku: "Më e mira që kam dëgjuar lidhur me testamentin e gruas shtatzënë dhe për atë se çfarë i lejohet të veprojë me pasurinë e saj, është se gruaja shtatzënë është si personi i sëmurë. Kur sëmundja është e lehtë dhe nuk ka frikë për jetën e të sëmurit, ai vepron me pasurinë e tij si të dojë. Nëse sëmundja është e tillë që i rrezikohet jeta, ai mund të disponojë vetëm me një të tretën e pasurisë së tij.
E njëjta gjë vlen edhe për gruan që është shtatzënë. Fillimi i shtatzënisë është lajm i mirë dhe gëzim. Nuk është sëmundje dhe nuk ka frikë, sepse Allahu i Bekuar dhe i Lartësuar ka thënë në Librin e Tij: 'Ne e përgëzuam atë me Is’hakun, e pas Is’hakut me Jakubin.' (Sure Hud, ajeti 71). Dhe Ai ka thënë: 'Ajo mbajti një barrë të lehtë dhe lëvizte me të, por kur u rëndua, ata iu lutën Allahut, Zotit të tyre: "Nëse na jep një fëmijë të mbarë, ne do të jemi mirënjohës."' (Sure El-A’raf, ajeti 189).
Kur gruaja shtatzënë rëndohet, asaj i lejohet të disponojë vetëm me një të tretën e pasurisë së saj. Fillimi i këtij kufizimi është pas gjashtë muajsh. Allahu i Bekuar dhe i Lartësuar ka thënë në Librin e Tij: 'Nënat i ushqejnë fëmijët e tyre me gji dy vjet të plota.' (Sure El-Bekare, ajeti 233). Dhe Ai ka thënë: 'Shtatzënia e tij dhe gjidhënia zgjasin tridhjetë muaj.'
Kur kalojnë gjashtë muaj për gruan shtatzënë nga dita e zënies së fëmijës, asaj i lejohet të disponojë vetëm me një të tretën e pasurisë së saj.
Një burrë që rreshtohet në radhët e betejës mund të disponojë vetëm me një të tretën e pasurisë së tij. Ai është në të njëjtën pozitë si gruaja shtatzënë ose i sëmuri për të cilin ka frikë për jetën, përderisa ndodhet në atë situatë."