Transmeton Maliku: Mënyra e pranuar përgjithësisht në komunitetin tonë është se çdo lirim skllavi që një burrë e bën në testamentin e tij, qoftë kur është me shëndet apo i sëmurë, mund të tërhiqet ose të ndryshohet prej tij kur të dëshirojë, përderisa nuk është tadbir. Nuk ka asnjë mënyrë për ta tërhequr një tadbir pasi ai ta ketë bërë atë.

Sa i përket çdo fëmije që i lind një skllaveje, për të cilën ai ka lënë testament të lirohet, por nuk e ka bërë mudabbara, fëmijët e saj nuk lirohen bashkë me të kur ajo të lirohet. Kjo sepse zotëria i saj mund ta ndryshojë testamentin e tij kur të dojë dhe lirimi nuk është i konfirmuar për të. Ajo është në pozitën e një skllaveje, zotëria e së cilës thotë: "Nëse filani qëndron me mua derisa të vdes, ajo është e lirë."

Maliku ka thënë: "Nëse ajo e përmbush këtë, ai lirim i takon asaj. Nëse ai dëshiron, para kësaj, ai mund ta shesë atë dhe fëmijën e saj, sepse ai nuk e ka përfshirë fëmijën e saj në asnjë kusht që ka bërë për të."

Testamenti për lirim është i ndryshëm nga tadbiri. Precedenti i Sunnetit bën dallim mes tyre. Sikur testamenti të ishte në pozitën e tadbirit, asnjë testues nuk do të mund ta ndryshonte vullnetin e tij dhe atë që ka përmendur për lirim. Pasuria e tij do të ishte e bllokuar dhe ai nuk do të mund ta përdorte atë.

Maliku ka thënë për një burrë që i bëri të gjithë skllevërit e tij mudabbar ndërsa ishte mirë me shëndet dhe ata ishin pasuria e tij e vetme: "Nëse ai i bëri disa prej tyre mudabbar para të tjerëve, fillohet me të parin derisa të arrihet një e treta e pasurisë së tij. Nëse ai i bën të gjithë mudabbar gjatë sëmundjes së tij dhe thotë në një deklaratë: 'Filani është i lirë. Filani është i lirë. Filani është i lirë nëse vdekja ime ndodh në këtë sëmundje', ose i bën të gjithë mudabbar në një deklaratë të vetme, ata llogariten kundrejt të tretës dhe nuk fillohet me askënd para tjetrit. Ky është testament dhe ata kanë një të tretën e pasurisë së tij të ndarë mes tyre në pjesë. Pastaj e treta e pasurisë së tij liron secilin prej tyre sipas madhësisë së pjesës së tij."

"Asnjërit prej tyre nuk i jepet përparësi kur e gjithë kjo ndodh gjatë sëmundjes së tij."

Maliku ka folur për një zotëri që e bëri skllavin e tij mudabbar dhe pastaj vdiq, ndërsa e vetmja pasuri që kishte ishte skllavi mudabbar dhe skllavi kishte pasuri. Ai tha: "Një e treta e mudabbarit lirohet dhe pasuria e tij mbetet në posedim të tij."

Maliku ka thënë për një mudabbar, të cilit zotëria i dha një kitaba dhe pastaj zotëria vdiq dhe nuk la asnjë pasuri tjetër përveç tij: "Një e treta e tij lirohet dhe një e treta e kitabës së tij zbritet, ndërsa ai mbetet borxhli për dy të tretat."

Maliku foli për një burrë që liroi gjysmën e skllavit të tij ndërsa ishte i sëmurë dhe e bëri të parevokueshëm lirimin e gjysmës ose të të gjithë atij, ndërkohë që kishte bërë një skllav tjetër mudabbar para kësaj. Ai tha: "Fillohet me skllavin që e ka bërë mudabbar para atij që e liroi gjatë sëmundjes. Kjo sepse njeriu nuk mund ta tërheqë atë që ka bërë mudabbar dhe nuk mund ta pasojë atë me një çështje që do ta anulonte atë. Kur ky mudabbar të lirohet, atëherë ajo që mbetet nga e treta i shkon atij që i është liruar gjysma, në mënyrë që të plotësohet tërësisht lirimi i tij brenda së tretës së pasurisë së të ndjerit. Nëse ajo që ka mbetur nga e treta nuk e mbulon këtë, lirohet aq sa mbulohet nga pjesa e mbetur e të tretës pasi të jetë liruar mudabbari i parë."