حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ صَفِيَّةَ بِنْتَ أَبِي عُبَيْدٍ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ أُتِيَ بِرَجُلٍ قَدْ وَقَعَ عَلَى جَارِيَةٍ بِكْرٍ فَأَحْبَلَهَا ثُمَّ اعْتَرَفَ عَلَى نَفْسِهِ بِالزِّنَا وَلَمْ يَكُنْ أَحْصَنَ فَأَمَرَ بِهِ أَبُو بَكْرٍ فَجُلِدَ الْحَدَّ ثُمَّ نُفِيَ إِلَى فَدَكَ ‏.‏
#1627 Malik related to me from Nafi that Safiyya bint Abi Ubayd
informed him that a man who had had intercourse with a virgin slave-
girl and made her pregnant was brought to Abu Bakr as-Siddiq. He
confessed to fornication, and he was not muhsan. Abu Bakr gave the
order and he was flogged with the hadd punishment. Then he was
banished to Fadak, (thirty miles from Madina).


Malik spoke
about a person who confessed to fornication and then retracted it and
said, "I didn't do it. I said that for such-and-such a reason," and he
mentioned the reason. Malik said, "That is accepted from him and the
hadd is not imposed on him. That is because the hadd is what is for
Allah, and it is only applied by one of two means, either by a clear
proof which establishes guilt or by a confession which is persisted in
so that the hadd is imposed. If someone persists in his confession,
the hadd is imposed on him."


Malik said, "I have not seen the
people of knowledge exiling slaves who have committed adultery."
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Safije bint Ebi Ubejd: Te Ebu Bekër es-Siddiku u soll një burrë i cili kishte kryer marrëdhënie me një skllave të virgjër dhe e kishte lënë shtatzënë. Ai e pranoi krimin e zinasë, ndërsa nuk ishte i martuar (muhsan). Ebu Bekri dha urdhër dhe ai u fshikullua me dënimin e haddit, e pastaj u dëbua në Fedek.

Maliku foli për një person që pranon se ka bërë zina e pastaj tërhiqet nga dëshmia e tij duke thënë: "Nuk e kam bërë, por e thashë atë për këtë apo atë arsye," dhe e tregon arsyen. Maliku tha: "Kjo pranohet prej tij dhe dënimi i haddit nuk i shqiptohet. Kjo sepse haddi është për Allahun dhe ai zbatohet vetëm përmes dy mënyrave: ose me një dëshmi të qartë që vërteton fajësinë, ose me një pranim të vazhdueshëm derisa të shqiptohet dënimi. Nëse dikush këmbëngul në pranimin e tij, dënimi i shqiptohet."

Maliku tha: "Nuk i kam parë njerëzit e dijes që t'i dëbojnë skllavët të cilët kanë kryer zina."
Database ID: 31529 Views: 20