Transmeton Xhabir ibn Abdullahu: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dërgoi një ekspeditë drejt bregdetit dhe caktoi Ebu Ubejde ibn el-Xherrahun si komandant të tyre. Ata ishin treqind persona dhe unë isha në mesin e tyre. Ne u nisëm derisa bëmë një pjesë të rrugës dhe na mbaruan furnizimet. Atëherë Ebu Ubejde urdhëroi që të mblidheshin të gjitha ushqimet e ushtrisë dhe ato ishin gjithsej dy thasë me hurma. Ai na i shpërndante ato pak nga pak çdo ditë derisa u mbaruan, kështu që na takonte vetëm nga një hurmë secilit. Unë thashë: "Çfarë dobie ka një hurmë?" Ai u përgjigj: "Do ta ndjeni vërtet mungesën e saj kur të mbarojnë." Xhabiri vazhdoi: "Pastaj arritëm në det dhe aty gjetëm një peshk të madh sa një kodër. Ushtria hëngri prej tij për tetëmbëdhjetë netë. Më pas, Ebu Ubejde urdhëroi që të ngriheshin dy brinjë prej tij, pastaj urdhëroi që të kalohej me një deve nën to dhe ajo nuk i preku fare."