Transmeton Enesi: Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) erdhi në Medine, u ndal në pjesën e sipërme të Medines te fisi i quajtur Benu Amr bin Auf dhe qëndroi tek ata për katërmbëdhjetë net. Pastaj dërgoi njerëz për krerët e fisit Benu Nexhar, të cilët erdhën me shpatat e tyre të ngjeshura pas brezi. Sikur po e shoh të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) mbi devenë e tij, me Ebu Bekrin të ulur prapa tij, ndërsa krerët e Benu Nexharit ishin rreth tij, derisa zbriti në oborrin e Ebu Ejubit. Pejgamberi (s.a.v.s.) e falte namazin kudo që ndodhej kur vinte koha e namazit, madje ai falej edhe në vathët e dhenve. Pastaj urdhëroi të ndërtohej xhamia. Ai dërgoi për krerët e fisit Benu Nexhar dhe kur erdhën, u tha: "O Benu Nexhar, ma caktoni një çmim për këtë kopshtin tuaj." Ata u përgjigjën: "Pasha Allahun, ne nuk kërkojmë çmim për të përveçse prej Allahut." Enesi tha: "Në atë kopsht kishte varre idhujtarësh, gërmadha dhe palma hurmash. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) urdhëroi që varret e idhujtarëve të gërmoheshin, gërmadhat të rrafshoheshin dhe palmat e hurmave të priteshin. Trungjet e pemëve u rreshtuan për të formuar murin në drejtim të kibles, ndërsa anët e portës i ndërtuan me gurë. Ata filluan t'i mbartnin gurët duke recituar vargje, ndërsa i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ishte bashkë me ta teksa thoshin: 'O Allah! Nuk ka mirësi tjetër përveç mirësisë së Ahiretit, andaj ndihmoji Ensarët dhe Muhaxhirët.'"