Transmeton Ebu Hurejre: Pejgamberi (s.a.v.s.) na udhëhoqi në faljen e njërit prej dy namazeve të mbrëmjes (Ebu Hurejre ka thënë: "Por unë kam harruar se cilin"). Ai na fali dy rekate, pastaj dha selam dhe u drejtua drejt një druri të vendosur në xhami, duke u mbështetur në të me dorën e tij sikur të ishte i zemëruar. Njerëzit që nxitonin dolën nga dyert e xhamisë dhe thanë: "Namazi është shkurtuar." Në mesin e njerëzve ishin Ebu Bekri dhe Omeri (r.a.), por ata kishin drojë t'i flisnin. Po ashtu, në mesin e njerëzve ishte një burrë me duar të gjata, i cili njihej si Dhul-Jedejni. Ai tha: "O i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), a harrove apo namazi është shkurtuar?" Ai tha: "As nuk kam harruar, e as namazi nuk është shkurtuar." Pastaj Pejgamberi (s.a.v.s.) pyeti: "A është ashtu siç tha Dhul-Jedejni?" Ata u përgjigjën: "Po." Atëherë ai erdhi dhe fali pjesën që kishte mbetur, pastaj dha selam, pastaj mori tekbir dhe bëri sexhde sikurse sexhdet e tij ose më gjatë, pastaj e ngriti kokën dhe mori tekbir, pastaj sërish bëri sexhde sikurse sexhdet e tij ose më gjatë, e pastaj e ngriti kokën dhe mori tekbir.