Transmeton Aishja: Dielli u zu gjatë jetës së të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.). Ai u ngrit, mori tekbirin dhe njerëzit u rreshtuan pas tij. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) lexoi gjatë, pastaj mori tekbirin dhe bëri ruku për një kohë të gjatë. Pastaj ngriti kokën dhe tha: "Sami' Allahu limen hamideh, Rabbena ve lekel-hamd." Pastaj u ngrit dhe lexoi sërish gjatë, por ky lexim ishte më i shkurtër se i pari. Pastaj mori tekbirin dhe bëri ruku, por ajo ishte më e shkurtër se rukuja e parë. Pastaj tha: "Sami' Allahu limen hamideh, Rabbena ve lekel-hamd," dhe ra në sexhde. Të njëjtën gjë bëri edhe në rekatin tjetër, duke plotësuar kështu katër ruku dhe katër sexhde. Dielli u qartësua para se ai të përfundonte namazin. Pastaj u ngrit dhe u mbajti njerëzve hytbe, ku e lavdëroi dhe e madhëroi Allahun e Plotfuqishëm ashtu siç i takon Atij, e pastaj tha: "Vërtet dielli dhe hëna janë dy shenja prej shenjave të Allahut të Lartësuar. Ato nuk zihen për vdekjen apo lindjen e dikujt. Nëse e shihni këtë, atëherë falni namaz derisa kjo gjendje të kalojë." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) gjithashtu tha: "Në këtë vend ku po qëndroj, pashë çdo gjë që u është premtuar. Kur më patë duke ecur përpara, desha të merrja një kalavesh frutash nga Xheneti. Gjithashtu pashë Xhehenemin, pjesët e të cilit gllabëronin njëra-tjetrën, kur më patë duke u kthyer prapa. Atje pashë Ibn Luhejj-in, i cili ishte i pari që nisi zakonin e lënies së kafshëve të lira (Sa'ibah)."