⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Semure b. Xhundubi: Një ditë, unë dhe një djalë nga ensarët po gjuanim në dy shënjestra, në kohën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.). Kur dielli ishte në lartësinë e dy ose tri heshtave mbi horizont, ashtu siç i duket vëzhguesit, ai u nxhi (u errësua). I thamë njëri-tjetrit: "Le të shkojmë në xhami, sepse pasha Allahun, kjo gjendje e diellit patjetër paralajmëron ndonjë ngjarje për të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) dhe umetin e tij." Shkuam në xhami dhe e pamë të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke dalë para njerëzve. Ai doli përpara dhe fali namazin. Qëndroi në këmbë për kohën më të gjatë që kishte qëndruar ndonjëherë në ndonjë namaz që na kishte prirë, por nuk ia dëgjuam zërin. Pastaj bëri ruku për kohën më të gjatë që kishte bërë ruku ndonjëherë në ndonjë namaz që na kishte prirë, por nuk ia dëgjuam zërin. Pastaj bëri sexhde për kohën më të gjatë që kishte bërë sexhde ndonjëherë në ndonjë namaz që na kishte prirë, por nuk ia dëgjuam zërin. Të njëjtën gjë e bëri edhe në rekatin e dytë. Zbulimi i diellit (përfundimi i eklipsit) përkoi me kohën kur ai ishte ulur në rekatin e dytë. Më pas dha selam, e lavdëroi dhe e madhëroi Allahun, dëshmoi se nuk ka zot tjetër që meriton adhurimin përveç Allahut dhe dëshmoi se ai është rob dhe i Dërguar i Allahut.