Transmeton Abdullah bin Amri:

Dielli u zu në kohën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.). I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) fali namazin dhe qëndroi gjatë në kijam, pastaj bëri ruku dhe qëndroi gjatë në ruku, pastaj u ngrit dhe qëndroi për një kohë të gjatë. (Shu’be tha: "Mendoj se ai tha diçka të ngjashme edhe për sexhden.") Ai filloi të qante dhe të frynte gjatë sexhdes së tij dhe thoshte: "O Zot, Ti nuk më premtove kështu derisa unë kërkoj falje prej Teje; Ti nuk më premtove kështu derisa unë jam në mesin e tyre." Kur mbaroi namazin, ai tha: "M'u paraqit Xheneti, saqë po ta zgjatja dorën, do të mund të merrja disa nga frutat e tij. M'u paraqit edhe Zjarri, kështu që fillova të fryj nga frika se nxehtësia e tij mund t'ju mbulojë juve. Pashë aty hajdutin që kishte vjedhur dy devetë e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.); pashë aty edhe vëllanë e fisit Benu Du'du, hajdutin që u vidhte haxhinjve, e kur diktohej thoshte: 'Këtë e bëri shkopi i harkuar'; pashë aty edhe një grua të gjatë e të zezë që po ndëshkohej për shkak të një maceje që e kishte lidhur, nuk e kishte ushqyer e as nuk i kishte dhënë ujë, dhe nuk e kishte lënë të hante nga gjallesat e tokës derisa ngordhi. Me të vërtetë, Dielli dhe Hëna nuk zënë për shkak të vdekjes apo jetës së dikujt, por ato janë dy nga shenjat e Allahut. Nëse ndonjëra prej tyre zihet - ose tha: nëse bën diçka të tillë - atëherë nxitoni në dhikrin e Allahut të Plotfuqishëm e të Madhëruar."