Transmeton Usama bin Zejdi: Vajza e Pejgamberit (s.a.v.s.) i dërgoi fjalë atij duke i thënë: "Djali im po vdes, eja tek ne." Ai i dërgoi fjalë asaj, duke i përcjellë selamin e duke i thënë: "E Allahut është ajo që Ai merr dhe e Tij është ajo që Ai jep, dhe çdo gjë tek Allahu ka një afat të caktuar. Le të bëjë durim dhe të shpresojë në shpërblimin e Tij." Ajo i dërgoi përsëri fjalë duke iu betuar që ai të shkonte tek ajo. Atëherë ai u ngrit dhe shkoi, i shoqëruar nga Sad bin Ubade, Muadh bin Xhebeli, Ubej bin Kabi, Zejd bin Thabiti dhe disa burra të tjerë. Fëmija iu dha të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), ndërsa po jepte shpirt me gulçim, dhe sytë e tij u mbushën me lot. Sadi i tha: "O i Dërguari i Allahut, çfarë është kjo?" Ai tha: "Kjo është mëshirë të cilën Allahu e ka krijuar në zemrat e robërve të Tij. Allahu i mëshiron vetëm ata robër të Tij që janë mëshirues."