Transmeton Kurrah ibn Ijas:

Kur ulej Pejgamberi (s.a.v.s.), me të uleshin edhe disa nga shokët e tij. Mes tyre ishte një burrë që kishte një djalë të vogël, i cili vinte pas shpinës së tij dhe ai e ulte përpara vetes. Djali vdiq dhe burri nuk mori më pjesë në tubim sepse i kujtohej i biri dhe kjo e pikëllonte. Pejgamberit (s.a.v.s.) i ra në sy mungesa e tij dhe tha: "Pse nuk po e shoh filanin?" Ata i thanë: "O i Dërguari i Allahut, i vdiq djali i vogël që ke parë." Pejgamberi (s.a.v.s.) e takoi atë dhe e pyeti për djalin, e ai i tregoi se kishte vdekur. Atëherë ai e ngushëlloi dhe i tha: "O filan, çfarë do të dëshiroje më shumë: të kënaqeshe me shoqërinë e tij gjatë gjithë jetës tënde, apo që nesër, te cilado derë e Xhenetit që të shkosh, ta gjesh atë duke të pritur për të ta hapur derën?" Ai tha: "O Pejgamber i Allahut, që ai të më paraprijë te dera e Xhenetit dhe ta hapë atë për mua, kjo është më e dashur për mua." Ai (s.a.v.s.) i tha: "Atëherë, kjo është për ty."