Transmeton Xhabir bin Abdullahu: Babai im i kishte borxh një sasi hurmash një hebreu. Ai u vra në ditën e Uhudit dhe la pas dy kopshte. Hurmat që i detyroheshin hebreut do të harxhonin të gjithë prodhimin e të dy kopshteve. Pejgamberi (s.a.v.s.) i tha: "A pranon të marrësh gjysmën këtë vit dhe gjysmën tjetër vitin e ardhshëm?" Por hebreu refuzoi. Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) më tha: "Kur të vijë koha e vjeljes së hurmave, më njofto." Kur erdhi koha, e njoftova dhe ai erdhi së bashku me Ebu Bekrin. Hurmat vileshin dhe peshoheshin nga pjesa e poshtme e palmave, ndërsa i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) lutej për bereqet, derisa ia shlyem të gjithë borxhin vetëm nga kopshti më i vogël prej të dyve – siç llogariti Ammari. Pastaj u solla atyre hurma të freskëta dhe ujë, e pasi ngrënë dhe pinë, ai tha: "Kjo është prej mirësive për të cilat do të pyeteni."