Transmeton Abdullah bin Amr bin el-As:

Isha me Abdullah bin Amr bin el-As teksa ai ishte ulur në hien e Qabes dhe njerëzit ishin mbledhur rreth tij. E dëgjova atë duke thënë: "Ndërsa ishim me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në një udhëtim, u ndalëm për të pushuar. Disa prej nesh po ngrinin çadrat, disa po bënin gara me shigjeta, ndërsa disa po merreshin me kafshët e tyre. Atëherë thirrësi i Pejgamberit (s.a.v.s.) thirri: 'Es-Salatu Xhamia' (Namazi po fillon). U mblodhëm dhe i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u ngrit e na mbajti një fjalim. Ai tha: 'Nuk ka pasur asnjë pejgamber para meje, i cili nuk e ka pasur për detyrë t'i tregojë umetit të tij atë që dinte se ishte e mirë për ta dhe t'i paralajmëronte ata kundër asaj që dinte se ishte e keqe për ta. Sa i përket këtij umeti tuaj, mbarësia është vendosur në brezat e parë të tij, ndërsa të fundit do të sprovohen me fatkeqësi dhe gjëra që ju do t'i urreni. Pastaj do të vijnë sprova (fitne) aq të rënda sa ato të mëparshmet do të duken të lehta. Besimtari do të thotë: 'Kjo do të jetë fundi im', pastaj do të vijë lehtësimi. Pastaj do të vijnë sprova të tjera dhe besimtari do të thotë: 'Kjo do të jetë fundi im', pastaj do të vijë lehtësimi. Kush dëshiron të largohet nga Zjarri dhe të hyjë në Xhenet, le ta gjejë vdekja duke besuar në Allahun dhe në Ditën e Fundit, dhe le t'i trajtojë njerëzit ashtu siç do të dëshironte të trajtohej vetë. Kush i jep besën një udhëheqësi, duke i dhënë dorën dhe sinqeritetin e zemrës së tij, le t'i bindet atij sa më shumë që të mundet. E nëse vjen dikush tjetër për ta sfiduar atë, goditeni në qafë tjetrin'."

Iu afrova dhe i thashë: "A e ke dëgjuar vetë të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke e thënë këtë?" Ai u përgjigj: "Po."