⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Sehl bin Ebi Hathme dhe Rafi' bin Hadixh:
Abdullah bin Sehl bin Zejd dhe Muhajise bin Mes'ud dolën dhe kur arritën në Hajber u ndanë nga njëri-tjetri. Më pas, Muhajise e gjeti Abdullah bin Sehlin të vrarë dhe e varrosi. Pastaj ai erdhi te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) bashkë me Huvejise bin Mes'udin dhe Abdurrahman bin Sehlin, i cili ishte më i riu prej tyre. Abdurrahmani filloi të fliste para dy shokëve të tij, por i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha: "Le të flasë më i madhi në moshë." Atëherë ai heshti dhe folën dy shokët e tij, e më pas foli edhe ai bashkë me ta. Ata i treguan të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) për vrasjen e Abdullah bin Sehlit, dhe ai u tha: "A do të betoheni pesëdhjetë herë që të keni të drejtën e gjakmarrjes ose të dëmshpërblimit?" Ata thanë: "Si të betohemi kur nuk kemi qenë dëshmitarë të asaj që ka ndodhur?" Ai tha: "Atëherë, a t'i lihet çifutëve të betohen pesëdhjetë herë për pafajësinë e tyre?" Ata thanë: "Si mund ta pranojmë betimin e një populli jobesimtar?" Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e pa këtë, e pagoi vetë dëmshpërblimin e gjakut.