Transmeton Ibn Abasi: Te Bijtë e Izraelit zbatohej vetëm Kisasi (ligji i barazisë në ndëshkim), ndërsa Dija (shpagimi me para) nuk njihej në mesin e tyre. Atëherë Allahu i Madhërishëm dhe i Lartësuar shpalli: "Ju është bërë obligim Kisasi në rastet e vrasjes: i liri për të lirin, skllavi për skllavin dhe femra për femrën..." deri te fjalët e Tij: "E ai që falet nga vëllai i tij për diçka, atëherë duhet të veprohet me mirësjellje dhe t’i bëhet pagesa atij në mënyrë të bukur." Falja nënkupton pranimin e Dijes në rastet e vrasjes me paramendim. Ndjekja me mirësjellje do të thotë që pala kërkuese ta kërkojë atë me maturi, ndërsa pagesa me të mirë do të thotë që vrasësi ta shlyejë atë me korrektësi. "Ky është një lehtësim dhe mëshirë nga Zoti juaj" në krahasim me atë që u ishte obliguar atyre që ishin para jush, të cilëve u ishte caktuar vetëm Kisasi dhe jo Dija.