⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmetojnë Sehl bin Ebi Hathme dhe Rafi' bin Hadixh: Abdullah bin Sehl bin Zejd dhe Muhajise bin Mes'ud bin Zejd u nisën për rrugë dhe kur mbërritën në Hajber u ndanë për të kryer disa punë. Më pas, Muhajise e gjeti Abdullah bin Sehlin të vrarë dhe pasi e varrosi, shkoi te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) bashkë me Huvejise bin Mes'udin dhe Abdurrahman bin Sehlin. Abdurrahmani, i cili ishte më i riu i grupit, deshi të fliste para shokëve të tij, por i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha: "Le të flasë më i moshuari." Ai heshti dhe folën dy shokët e tij, e më pas foli edhe ai bashkë me ta. Ata i treguan të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) për vrasjen e Abdullah bin Sehlit. Ai u tha: "A betoheni pesëdhjetë herë që të fitoni të drejtën ndaj vrasësit tuaj?" Ata thanë: "Si të betohemi kur ne nuk pamë gjë?" Ai tha: "Atëherë, pesëdhjetë prej hebrenjve mund të betohen për t'u shfajësuar para jush." Ata thanë: "Si mund t'i pranojmë betimet e një populli jobesimtar?" Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e pa këtë, ai e pagoi vetë dëmshpërblimin e gjakut (dijen).