Transmeton Enesi: Kur gratë ndër hebrenjtë kishin menstruacionet, ata nuk hanin me to, nuk pinin me to dhe nuk qëndronin bashkë me to në shtëpitë e tyre. Pejgamberi (s.a.v.s.) u pyet rreth kësaj, andaj Allahu i Madhëruar shpalli: "Të pyesin ty për menstruacionin (hajdin). Thuaj: Ajo është gjendje e pakëndshme (e dëmshme)..." (2:222). Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i urdhëroi ata që të hanin me to, të pinin me to, të qëndronin me to nëpër shtëpi dhe të bënin çdo gjë tjetër përveç marrëdhënieve intime. Hebrenjtë thanë: "Ky njeri nuk dëshiron të lërë asnjë prej çështjeve tona pa na kundërshtuar në të." Më pas, Abbad bin Bishr dhe Usejd bin Hudajr erdhën tek i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe e njoftuan për këtë, duke i thënë: "O i Dërguari i Allahut! A nuk duhet atëherë të kemi marrëdhënie me to gjatë menstruacioneve?" Fytyra e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) ndryshoi ngjyrë, derisa ne menduam se ai ishte zemëruar me ta. Ata u larguan, por më pas Pejgamberit (s.a.v.s.) i erdhi si dhuratë pak qumësht, andaj ai dërgoi dikë pas tyre për t'ua dhënë atë që ta pinin. Atëherë ata e kuptuan se ai nuk ishte zemëruar me ta.