Transmeton Mek'il bin Jesari: Se ai e martoi motrën e tij me një burrë prej muslimanëve në kohën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.). Ajo qëndroi me të sa qëndroi, e pastaj ai e divorcoi atë me një divorc dhe nuk e ktheu derisa i kaloi ideti. Më pas, ata dëshironin sërish njëri-tjetrin dhe ai erdhi ta kërkonte për martesë bashkë me kërkuesit e tjerë. Mek'ili i tha: "O i poshtër! Unë të nderova me të dhe të martova me të, ndërsa ti e divorcove. Për Allahun, ajo nuk do të kthehet kurrë tek ti!" Allahu e dinte nevojën e tij për të dhe nevojën e saj për burrin e saj, andaj Allahu i Madhëruar shpalli: "Dhe kur t'i divorconi gratë dhe ato ta plotësojnë afatin e tyre (iddetin)..." deri te fjala "...e ju nuk e dini" (el-Bekare, 232). Kur Mek'ili e dëgjoi këtë, tha: "Dëgjova Zotin tim dhe iu bindesha." Pastaj e thirri atë dhe i tha: "Të martoj me të dhe të nderoj."

Ky hadith është hasen sahih. Ky hadith është argument se nuk lejohet martesa (nekahu) pa kujdestar (veli), sepse motra e Mek'il bin Jesarit ishte e martuar më parë, dhe po të ishte çështja vetëm në dorën e saj pa kujdestarin, ajo do të martohej vetë dhe nuk do të kishte nevojë për kujdestarin e saj, Mek'ilin. Allahu në këtë ajet u është drejtuar kujdestarëve duke thënë: "Mos i pengoni ato që të martohen me burrat e tyre." Pra, ky ajet është argument se autoriteti i martesës u takon kujdestarëve, duke pasur edhe pëlqimin e grave.