Transmeton Ebu Hurejre se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Kur Allahu krijoi Ademin, Ai i fërkoi shpinën e tij dhe nga shpina e tij ranë të gjithë njerëzit që Ai do t'i krijonte nga pasardhësit e tij deri në Ditën e Kiametit. Ai vendosi midis syve të çdo njeriu prej tyre një rreze drite, pastaj ia tregoi ato Ademit. Ai tha: 'O Zoti im! Kush janë këta njerëz?' Ai tha: 'Këta janë pasardhësit e tu.' Ai pa një burrë prej tyre, rrezja e dritës midis syve të të cilit e mahniti, dhe tha: 'O Zoti im! Kush është ky?' Ai tha: 'Ky është një burrë nga popujt e fundit të pasardhësve të tu, që quhet Davud.' Ai tha: 'Zoti im! Sa ia ke caktuar jetëgjatësinë?' Ai tha: 'Gjashtëdhjetë vjet.' Ai tha: 'O Zoti im! Shtoja jetës së tij dyzet vjet nga jeta ime.' Kur jeta e Ademit përfundoi, i erdhi Meleku i Vdekjes, ndërsa ai i tha: 'A nuk më kanë mbetur edhe dyzet vjet jetë?' Ai i tha: 'A nuk ia dhe ato djalit tënd, Davudit?'" I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) vazhdoi: "Ademi mohoi, ashtu mohuan edhe pasardhësit e tij; Ademi harroi, ashtu harruan edhe pasardhësit e tij; dhe Ademi gaboi, ashtu gabuan edhe pasardhësit e tij."