⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Ibn Abbasi: I thashë Uthman bin Affanit: "Çfarë ju shtyu që të bashkoni suren el-Enfal, e cila është nga Methani (suret me më pak se njëqind ajete), me suren Bera’ah, e cila është nga Mi’in (suret me rreth njëqind ajete), duke i vendosur ato pranë njëra-tjetrës pa shkruar rreshtin Bismilahir-Rrahmanir-Rrahim mes tyre, dhe i radhitët te shtatë suret e gjata? Pse e bëtë këtë?" Uthmani u përgjigj: "Të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) i kalonte një kohë pa i zbritur asgjë, e pastaj i zbritnin sure me shumë ajete. Kur i zbriste diçka, ai thërriste dikë prej atyre që shkruanin dhe thoshte: 'Vendosini këto ajete në suren ku përmendet kjo dhe kjo'. Kur i zbriste ndonjë ajet, ai thoshte: 'Vendoseni këtë ajet në suren ku përmendet kjo dhe kjo'. Sureja el-Enfal ishte ndër të parat që zbritën në Medine, ndërsa Bera'ah ishte ndër pjesët e fundit që zbritën nga Kur'ani. Duke qenë se tematika e tyre ishte e ngjashme, menduam se ajo ishte pjesë e saj. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ndërroi jetë pa na e sqaruar nëse ajo ishte pjesë e saj apo jo. Për këtë arsye, i bashkuam ato pa shkruar Bismilahir-Rrahmanir-Rrahim në mes dhe i vendosëm te shtatë suret e gjata."