⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Aishja:
Një burrë u ul para të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) dhe tha: "O i Dërguari i Allahut! Unë i kam dy skllevër që më gënjejnë, më tradhtojnë dhe më kundërshtojnë, ndërsa unë i qortoj dhe i rrah. Si do të jetë puna ime me ta?" Ai tha: "Do të llogaritet tradhtia, kundërshtimi dhe gënjeshtra e tyre ndaj teje, si dhe dënimi që u jep ti atyre. Nëse dënimi yt ndaj tyre është i barabartë me mëkatet e tyre, atëherë kjo do të jetë e barabartë: asgjë në favorin tënd dhe asgjë kundër teje. Nëse dënimi yt është më i vogël se mëkatet e tyre, kjo do të jetë mirësi për ty. Por nëse dënimi yt është më i madh se mëkatet e tyre, atëherë teprica do të merret prej teje për t'u dhënë atyre." Atëherë burri u largua anash dhe filloi të qante me zë të lartë. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "A nuk e lexon Librin e Allahut: 'Ne do të vendosim peshoret e drejtësisë në Ditën e Kiametit, e askujt nuk do t'i bëhet asnjë e padrejtë...' (21:47)." Atëherë burri tha: "Pasha Allahun, o i Dërguari i Allahut! Nuk shoh asgjë më të mirë për veten time sesa ndarja prej tyre. Ju bëj dëshmitarë se që të gjithë janë të lirë."