Transmeton Imran bin Husajni: Kur u shpallën ajetet: "O njerëz! Kini frikë Zotin tuaj! Vërtet, dridhja e Orës është një gjë e madhe..." deri te fjalët e Tij: "...por dënimi i Allahut është i ashpër", Pejgamberi (s.a.v.s.) ishte në një udhëtim dhe tha: "A e dini se çfarë dite është kjo?" Ata thanë: "Allahu dhe i Dërguari i Tij e dinë më së miri." Ai tha: "Kjo është dita kur Allahu i thotë Ademit: 'Dërgo ata që janë caktuar për në Zjarr'. Ai thotë: 'O Zoti im! Sa janë ata?' Ai thotë: 'Nëntëqind e nëntëdhjetë e nëntë në Zjarr dhe një në Xhenet'."

Muslimanët filluan të qajnë, andaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Përpiquni të jeni sa më afër të së vërtetës dhe të qëndroni drejt, sepse nuk ka pasur asnjë Pejgamberësi që të mos ketë pasur para saj një periudhë injorance (xhahilijeti). Ky numër do të plotësohet nga ajo periudhë e injorancës, e nëse nuk mjafton, do të plotësohet nga munafikët. Shembulli juaj në krahasim me popujt e tjerë është si një shenjë në këmbën e një kafshe ose si një nishan në ijën e një deveje." Pastaj ai tha: "Unë shpresoj që ju të jeni një e katërta e banorëve të Xhenetit." Ata thanë: "Allahu Ekber!" Pastaj ai tha: "Unë shpresoj që ju të jeni një e treta e banorëve të Xhenetit." Ata thanë: "Allahu Ekber!" Pastaj ai tha: "Unë shpresoj që ju të jeni gjysma e banorëve të Xhenetit." Ata thanë: "Allahu Ekber!" (Transmetuesi tha): Nuk e di nëse ai tha dy të tretat apo jo.