Transmeton Imran bin Husajni: Ishim me Pejgamberin (s.a.v.s.) në një udhëtim kur disa nga shokët e tij mbetën prapa. Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e ngriti zërin duke recituar këto dy ajete: "O njerëz! Kini frikë Zotin tuaj! Vërtet, dridhja e Orës është një gjë e madhe..." deri te thënia e Tij: "...por dënimi i Allahut është i ashpër." Kur shokët e tij e dëgjuan këtë, nxituan drejt tij, sepse e dinin se ai kishte diçka për të thënë. Ai (s.a.v.s.) tha: "A e dini se cila ditë është ajo? Ajo është dita kur Allahu do ta thërrasë Ademin. Zoti i tij do ta thërrasë e do t'i thotë: 'O Adem, nxirr grupin e Zjarrit.' Ai do të thotë: 'O Zoti im, e kush është grupi i Zjarrit?' Ai do të thotë: 'Nga çdo një mijë, nëntëqind e nëntëdhjetë e nëntë janë për në Zjarr dhe një për në Xhenet.'" Atëherë njerëzit u dëshpëruan aq shumë, saqë nuk shfaqnin asnjë buzëqeshje. Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e pa këtë gjendje te shokët e tij, tha: "Punoni dhe gëzohuni! Pashë Atë në Dorën e të Cilit është shpirti i Muhamedit, ju jeni bashkë me dy krijesa që sa herë gjenden me dikë, e shtojnë numrin e tij: Jexhuxhët dhe Mexhuxhët, si dhe ata që kanë vdekur nga pasardhësit e Ademit dhe pasardhësit e Iblisit." Ai tha: "Atëherë njerëzve u iku një pjesë e asaj mërzie që ndjenin, dhe ai (s.a.v.s.) tha: 'Punoni dhe gëzohuni! Pashë Atë në Dorën e të Cilit është shpirti i Muhamedit! Ju, në mesin e njerëzve, nuk jeni veçse si një nishan në ijën e devesë ose si një shenjë në këmbën e një kafshe.'"