⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Enesi: Axha im, Enes bin en-Nadr – sipas të cilit jam emëruar – nuk mori pjesë në betejën e Bedrit me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.). Kjo i rëndoi atij shumë dhe tha: "Isha i munguar në betejën e parë në të cilën mori pjesë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.). Për Allahun! Nëse Allahu më mundëson të marr pjesë në një betejë tjetër me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.), Allahu do ta shohë se çfarë do të bëj!" Ai nuk deshi të thoshte më shumë se aq. Një vit më pas, ai mori pjesë në betejën e Uhudit, ku u takua me Sa'd bin Muadhin dhe i tha: "O Ebu Amr, ku po shkon?" Ai u përgjigj: "Ah, sa e mirë është era e Xhenetit! Unë po e ndjej atë këtu pranë Uhudit." Ai luftoi derisa u vra. Në trupin e tij u gjetën mbi tetëdhjetë plagë nga goditjet e shpatës, shpimet e heshtës dhe shigjetat. Halla ime, Er-Rubeji bint en-Nadr, tha: "Nuk e njoha vëllain tim përveçse nga majat e gishtave të tij." Me këtë rast u shpall ajeti: "Prej besimtarëve ka burra që vërtetuan besën që i patën dhënë Allahut. Disa prej tyre e kanë plotësuar zotimin e tyre, ndërsa të tjerët janë duke pritur dhe nuk kanë ndryshuar asgjë."